Ինֆոքոմ

Մարզպետները 2020 թվականին ստացել են նույնչափ պարգևավճարներ, որքան 2019 թվականին

Մարզպետները 2020 թվականին ստացել են նույնչափ պարգևավճարներ, որքան 2019 թվականին

Պաշտոնատար անձանց աշխատավարձը սահմանվում է «Պետական պաշտոններ զբաղեցնող անձանց վարձատրության մասին» ՀՀ օրենքով, համաձայն որի՝ սահմանվել է պաշտոնատար անձանց աշխատավարձի հաշվարկման մեխանիզմ։ Ըստ այդ մեխանիզմի՝ պաշտոնյայի հիմնական աշխատավարձը օրենքով նախատեսված գործակցի և բազային աշխատավարձի արտադրյալն է։ Տարբեր պաշտոնների համար սահմանված գործակիցներին կարող եք ծանոթանալ ուսումնասիրելով օրենքի հավելվածները, իսկ բազային աշխատավարձն ամեն տարի սահմանվում է «Պետական բյուջեի մասին» ՀՀ օրենքով։ 2020 թվականին այն սահմանվել է 66,140 ՀՀ դրամ։ 2020 թվականը մեկնարկեց կորոնավիրուսային համավարակով, որին զուգորդեց 44-օրյա պատերազմը։ 2020 թվականի ընթացքում տարբեր գերատեսչություններ հրաժարվեցին իրենց հատկացվող պարգևավճարներից կամ այն փոխանցեցին պետական ֆոնդերի։ Պատգամավորները 2019 թվականի համեմատությամբ նվազեցրին իրենց հատկացվող պարգևավճարները։ Ինֆոքոմն ուսումնասիրել է մարզպետների հայտարարագրերը՝ պարզելու՝ արդյոք նրանք 2020 թվականի ընթացքում ստացել են նույնչափ պարգևավճարներ, թե ոչ։ Ինչպես արդեն նշեցինք, հիմնական աշխատավարձը բազային աշխատավարձի և գործակցի արտադրյալն է։ Համաձայն այս հաշվարկման մեխանիզմի՝ մարզպետների աշխատավարձը 661,400 դրամ է, որի մեջ ներառված են հարկերը։ Աշխատավարձի հաշվիչի համաձայն՝ մարզպետների մաքուր աշխատավարձը, որում ներառված չեն հարկերը, կազմում է շուրջ 474,000 դրամ։  Արագածոտնի մարզպետ Դավիթ Գևորգյանը մարզպետ է նշանակվել 2018 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ Վերջինիս ներկայացրած հայտարարագրից տեղեկանում ենք, որ նա 2019 թվականին ստացել է 12 մլն 79 հազար դրամ աշխատավարձ։ Եթե վերցնենք միջին ցուցանիշը, ապա Գևորգյանն ամսական ստացել է 1 մլն 6 հազար դրամ աշխատավարձ։ Նրա ստացած ամսական եկամուտը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 532 հազար դրամով։ Այսինքն՝ Գևորգյանը 2019 թվականին ամսական ստացել է 532 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա ամսական հիմնական աշխատավարձի 112%-ն է։ 2020 թվականին մարզպետ Դավիթ Գևորգյանը ստացել է 10 մլն 522 հազար դրամ աշխատավարձ, որն ամիսների վերածած կազմում է ամսական 877 հազար դրամ։ 2020 թվականին նրա ստացած ամսական եկամուտը, որը ներառում է նաև պարգևավճարները, նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 403 հազար դրամով։ Այսինքն՝ Գևորգյանը 2020 թվականին ամսական ստացել է 403 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա ամսական հիմնական աշխատավարձի 85%-ն է։ Երկու տարիների վիճակագրությունները համեմատելիս պարզ է դառնում, որ 2020 թվականին Արագածոտնի մարզպետը չի հրաժարվել իրեն պարգևատրելուց և 2019-ի համեմատությամբ գրեթե նույն չափ պարգևավճար է ստացել։  Արարատի մարզպետ Ռազմիկ Թևոնյանը պաշտոնը ստանձնել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 10-ին, հետևաբար կդիտարկենք նախկին մարզպետ Գարիկ Սարգսյանի ներկայացրած հայտարարագիրը։ Սարգսյանը մարզպետի պաշտոնը ստանձնել է 2018 թվականի հունիսի 1-ին։ 2018 թվականին 7 ամիսների ընթացքում Գարիկ Սարգսյանն ստացել է 3 մլն 530 հազար դրամ աշխատավարձ, որը ամիսների վերածած կազմում է 504 հազար դրամ։  2019 թվականին Սարգսյանն ստացել է 11 մլն 614 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են նաև ստացած պարգևավճարները։ Եթե վերցնենք միջին ցուցանիշը, ապա Սարգսյանի ամսական եկամուտը կազմել է 968 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 494 հազարով։ Այսինքն՝ 2019 թվականին Սարգսյանն ամսական կտրվածքով ստացել է 494 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 104,2%-ն է։ 2020 թվականին Սարգսյանն ստացել է 12 մլն 217 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են նաև ստացած պարգևավճարները։ Եթե վերցնենք միջին ցուցանիշը, ապա Սարգսյանի ամսական եկամուտը կազմել է 1 մլն 18 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 544 հազարով։ Այսինքն՝ 2020 թվականին Սարգսյանն ամսական կտրվածքով ստացել է 544 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 114,7%-ն է։ Ստացվում է, որ Արարատի նախկին մարզպետ Գարիկ Սարգսյանը 2020-ին 2019-ի համեմատությամբ ավելի շատ պարգևավճար է ստացել։  Արմավիրի մարզպետ Համբարձում Մաթևոսյանը պաշտոնը ստանձնել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։ 2019 թվականին Մաթևոսյանը Արմավիրի մարզպետարանից ստացել է 10 մլն 754 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են պարգևավճարները։ Նրա ստացած աշխատավարձը ամսական միջին ցուցանիշով կազմում է 896 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատվարձից ավելի է 422 հազար դրամով։ Այսինքն՝ Արմավիրի մարզպետը ամսական ստացել է 422 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 89%-ի չափով է։ 2020 թվականին Մաթևոսյանն ստացել է 10 մլն 324 հազար դրամ աշխատավարձ, որը գրեթե հավասար է 2019 թվականին ստացած աշխատավարձի չափին։ Ամսական միջին ցուցանիշով 2020 թվականին Մաթևոսյանի աշխատավարձը, որում ներառված են նաև պարգևավճարները, կազմել է 860 հազար դրամ։ Սա Մաթևոսյանի հիմնական աշխատավարձից ավելի է 408 հազար դրամով, այսինքն՝ հենց այսքան է կազմել մարզպետի ամսական ստացած պարգևավճարը։ Արմավիրի մարզպետի ստացած պարգևավճարը նրա հիմնական աշխատավարձի 86%-ն է։ 2019 և 2020 թվականների եկամուտները համեմատելիս ակնհայտ է, որ երկու տարիներին էլ դրանք միմյանց գրեթե հավասար են եղել։ Գեղարքունիքի մարզպետ Գնել Սանոսյանը պաշտոնը ստանձնել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։ 2019 թվականին Սանոսյանի աշխատավարձը կազմել է 10 մլն 801 հազար դրամ, որում ներառված են նաև ստացած պարգևավճարները։ Եթե վերցնենք ամսական միջին ցուցանիշը, ապա Սանոսյանի ամսական եկամուտը եղել է 900 հազար դրամ։ Սա նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 426 հազար դրամով։ Այսինքն՝ Սանոսյանն ամսական կտրվածքով ստացել է 426 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 89,8%-ն ։ 2020 թվականին Սանոսյանը Գեղարքունիքի մարզպետարանից ստացել է 10 մլն 672 հազար դրամ աշխատավարձ, որն ամիսների վերածած կազմում է 889 հազար դրամ։ Սա Սանոսյանի հիմնական աշխատավարձից ավելի է 415 հազար դրամով, որը հենց ստացած պարգևավճարն է։ Սանոսյանի ստացած պարգևավճարները 2020 թվականին կազմել է նրա հիմնական աշխատավարձի 87,5%-ը։ Լոռու մարզպետ Արամ Խաչատրյանը մարզպետի պաշտոնը ստանձնել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 17-ին, հետևաբար 2019 և 2020 թվականների աշխատավարձերի և պարգևավճարների համեմատությունն անելու համար կդիտարկենք Լոռու նախկին մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանի հայտարարագրերը։ Ղուկասյանը Լոռու մարզի մարզպետի պաշտոնը ստանձնել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։ 2019 թվականին Ղուկասյանի աշխատավարձը և ստացած պարգևավճարները միասին կազմում են 11 մլն 150 հազար։ Եթե վերցնենք ամսական միջին ցուցանիշը, ապա Ղուկասյանը 2019 թվականին ամսական ստացել է 929 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 455 հազար դրամով։ Այսինքն՝ ամսական կտրվածքով Ղուկասյանը ստացել է 455 հազար դրամ պարգևավճար։ Ղուկասյանը 2019 թվականին ստացել է հիմնական աշխատավարձի 95,9%-ի չափով պարգևավճար։ 2020 թվականին Անդրեյ Ղուկասյանը մարզպետի պաշտոնում ստացել է 11 մլն 302 հազար դրամ աշխատավարձ, որը ամսական կազմում է 942 հազար դրամ։ Սա նրա աշխատավարձից ավելի է 468 հազար դրամով։ Այսինքն՝ Ղուկասյանը 2020 թվականին ամսական միջին ցուցանիշով ստացել է 468 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 98,7%-ն է։  Համեմատելով մարզպետի 2020 և 2019 թվականների աշխատավարձերը՝ տեսնում ենք, որ 2020 թվականին ստացած պարգևավճարները չեն զիջում 2019-ին ստացածին։ Կոտայքի մարզպետ Ահարոն Սահակյանը պաշտոնը ստանձնել է 2021 թվականի մայիսի 27-ին։ Նրանից առաջ Կոտայքի մարզպետը Մեսրոպ Առաքելյանն էր, որին նախորդել է Ռոմանոս Պետրոսյանը։ Հասկանալու համար, թե 2019 և 2020 թվականներին որքան աշխատավարձ և պարգևավճար են ստացել Կոտայքի մարզպետի պաշտոնը զբաղեցնող անձինք՝ դիտարկենք Ռոմանոս Պետրոսյանի և Մեսրոպ Առաքելյանի ներկայացրած հայտարարագրերը։  Այսպես՝ Ռոմանոս Պետրոսյանը Կոտայքի մարզպետի պաշտոնում նշանակվել է 2018 թվականի հունիսի 1-ին։ 2018 թվականի 7 ամիսների ընթացքում Պետրոսյանն ստացել է 3 մլն 396 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են նաև նրա ստացած պարգևավճարները։ Այս գումարը ամիսների վերածած կազմում է 485 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձի չափով է։  2019 թվականին Պետրոսյանն ստացել է 11 մլն 522 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են նրա ստացած պարգևավճարները։ Ամիսների միջին ցուցանիշով Պետրոսյանն ստացել է 960 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 486 հազար դրամով։ Այսինքն՝ 2019 թվականին Պետրոսյանն ամսական միջինում ստացել է 486 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 102,5%-ն է։ 2020 թվականին Պետրոսյանը պաշտոնավարել է մինչև հուլիսի 30-ը։ Այս 7 ամիսների ընթացքում Պետրոսյանն ստացել է 8 մլն 308 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են նաև ստացած պարգևավճարները։ Նրա ստացած աշխատավարձը ամսական կազմում է 1 մլն 187 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 713 հազար դրամով։ Մեսրոպ Առաքելյանը մարզպետի պաշտոնը ստանձնել է նոյեմբերի 26-ին և մինչև տարեվերջ՝ մեկ ամսվա համար ստացել է 985 հազար դրամ աշխատավարձ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 511 հազարով։ Ընդհանուր՝ երկու մարզպետները 2020 թվականի 8 ամիսների ընթացքում ստացել են 9 մլն 293 հազար դրամ, որը ամիսների վերածած կազմում է ամսական 1 մլն 161 հազար։ Սա նրանց հիմնական աշխատավարձից ավելի է 687 հազար դրամով։ Այսինքն՝ հենց այսքան ամսական միջին պարգևավճար են ստացել Կոտայքի մարզպետները, որը նրանց հիմնական աշխատավարձի 145%-ն է։ Շիրակի մարզպետ Հովհաննես Հարությունյանը 2018 թվականի հեղափոխությունից հետո երրորդ մարզպետն է։ Նրանից առաջ Շիրակի մարզպետը Տիգրան Պետրոսյանն էր։ Վերջինս մարզպետ է նշանակվել 2019 թվականի փետրվարի 12-ին։ Պետրոսյանը 2019 թվականի ընթացքում մարզպետարանից ստացել է 7 մլն 565 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են նաև նրա ստացած պարգևավճարները։ Միջին ամսական կտրվածքով նրա աշխատավարձը կազմել է 720 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 246 հազար դրամով։ Այսինքն՝ Պետրոսյանը 2019 թվականին ամսական միջինը ստացել է 246 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 51,9%-ն է։ 2020 թվականին Հարությունյանն ստացել է 9 մլն 984 հազար դրամ աշխատավարձ, որն ամիսների բաժանած կազմում է ամսական 832 հազար դրամ։ Սա նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 358 հազար դրամով։ Այսինքն 2020 թվականի ընթացքում Հարությունյանն ամսական միջինը ստացել է 358 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 75,5%-ն է։ Ինչպես տեսնում ենք երկու տարիների համեմատությունից, 2020 թվականին Շիրակի մարզպետի պաշտոնում ավելի շատ են պարգևավճար ստացել, քան 2019 թվականին։ Սյունիքի մարզպետ Մելիքսեթ Պողոսյանը մարզպետի պաշտոնը ստանձնել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 9-ին։ Մինչ այդ մարզպետի պաշտոնում Հունան Պողոսյանն էր։ 2019 թվականին Պողոսյանը Սյունիքի մարզպետարանից ստացել է 10 մլն 166 հազար դրամ աշխատավարձ, որն ամիսների բաժանած կազմում է ամսական 847 հազար դրամ։ Սա նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 373 հազար դրամով, որը նրա աշխատավարձի 78,7%-ն է։ 2020 թվականին Պողոսյանն ստացել է 10 մլն 808 հազար դրամ աշխատավարձ, որն ամիսների բաժանած կազմում է 982 հազար դրամ։ Ամսական այս աշխատավարձը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 508 հազար դրամով։ Այսինքն՝ 2020 թվականի ընթացքում Պողոսյանն ամսական միջինը 508 հազար դրամ պարգևավճար է ստացել, որը նրա հիմնական աշխատավարձի 107%-ն է։ Ստացվում է, որ 2020 թվականին պարգևավճարի չափը ոչ միայն չի պակասել, այլ ավելացել է։ Վայոց ձորի մարզպետ Արարատ Գրիգորյանը պաշտոնն ստանձնել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 30-ին։ 2019 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսների համար վերջինս ստացել է 1 մլն 800 հազար դրամ աշխատավարձ, այսինքն՝ ամսական 900 հազար դրամ։ Մինչև Գրիգորյանի պաշտոնավարումը Վայոց ձորի մարզպետը Տրդատ Սարգսյանն էր։ Վերջինս 2019 թվականի ընթացքում պաշտոնավարել է 9 ամիս 10 օր։ Այդ ընթացքում Սարգսյանն ստացել է 9 մլն 633 հազար դրամ աշխատավարձ, այսինքն՝ ամսական 1 մլն 36 հազար դրամ։ Ընդհանուր առմամբ 2019 թվականին Վայոց ձորի մարզպետի պաշտոնը զբաղեցնող երկու մարզպետերն ստացել են 11 մլն 433 հազար դրամ աշխատավարձ, որն ամսական կազմում է 1 մլն 12 հազար դրամ։ Այսինքն՝ ամսական միջին ցուցանիշով մարզպետները ստացել են 538 հազար դրամ պարգևավճար, որը նրանց հիմնական աշխատավարձի 113,5%-ն է։ 2020 թվականին Գրիգորյանը Վայոց ձերի մարզպետարանից ստացել է 11 մլն 334 հազար դրամ աշխատավարձ, որն ամսական կազմում է 944 հազար դրամ։ Սա նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 470 հազար դրամով, այսինքն՝ Գրիգորյանը 2020 թվականի ընթացքում ամսական ստացել է միջինը 470 հազար դրամ պարգևավճար, ինչը նրա հիմնական աշխատավարձի 99,1%-ն է։ Տավուշի մարզպետ Հայկ Ղալումյանը պաշտոնը ստանձնել է 2021 թվականի ապրիլի 8-ից, մինչ այդ Տավուշի մարզպետը Հայկ Չոբանյանն էր։ Վերջինս պաշտոնը ստանձնել է 2019 թվականի փետրվարի 6-ին։ 2019-ի թվականի պաշտոնավարման ընթացքում վերջինս ստացել է 9 մլն 236 հազար դրամ աշխատավարձ, որում ներառված են նաև պարգևավճարները։ Ամսական կտրվածքով Չոբանյանի ստացած աշխատավարձը կազմել է 840 հազար դրամ, որը նրա հիմնական աշխատավարձից ավելի է 366 հազար դրամով։ Այսինքն՝ Չոբանյանը 2019 թվականի ընթացքում ամսական կտրվածքով ստացել է 366 հազար դրամի պարգևավճար, ինչը նրա հիմնական աշխատավարձի 77,2%-ն է։ Չոբանյանը չի ներկայացրել 2020 թվականի տարեկան հայտարարագիրը, հետևաբար չենք կարող համեմատել և իմանալ, թե որքան աշխատավարձ և պարգևավճար է ստացել վերջինս 2020 թվականի ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրելով բոլոր մարզպետների 2019 և 2020 թվականների հայտարարագրերը՝ պարզ է դառնում, որ 2020 թվականի ընթացքում, թեև շատ գերատեսչություններ և պաշտոնյաներ հրաժարվում էին իրենց պարգևավճարներից, մարզպետները ամենևին չեն հրաժարվել և որոշ դեպքերում նույնիսկ չեն էլ պակասեցրել իրենց ստացած պարգևավճարները։ Բացի այդ՝ մարզպետները իրենց ստացած պարգևավճարները որևէ հիմնադրամների փոխանցելու մասին հայտարարություններ չեն արել։ Նարեկ մարտիրոսյան
14:46 - 22 հուլիսի, 2021
ՀՀ-ում պատվաստումների ցուցանիշը ընդհանուր առմամբ ցածր է, սակայն վերջին շրջանում որոշակի աճ գրանցվել է․ Վարդուհի Պետրոսյան

ՀՀ-ում պատվաստումների ցուցանիշը ընդհանուր առմամբ ցածր է, սակայն վերջին շրջանում որոշակի աճ գրանցվել է․ Վարդուհի Պետրոսյան

Կորոնավիրուսի համավարակի տարածումը աշխարհում շարունակվում է։ Վիրուսը նաև մուտացիաների է ենթարկվում։ Ըստ ՀՀ առողջապահության նախարարության Հիվանդությունների  վերահսկման և կանխարգելման ազգային կենտրոնի հրապարակած տվյալների՝ աշխարհի 96 երկրներում արդեն հայտնաբերվել է կորոնավիրուսի «Դելտա» շտամը, որը ավելի արագ է տարածվում, քան «Ալֆա» շտամը։ Համավարակային ինչպիսի՞ իրավիճակ է աշխարհում ու Հայաստանում, և ինչպե՞ս կարելի է պայքարել կորոնավիրուսի նոր շտամերի դեմ։ Հայաստանի Ամերիկյան համալսարանի Թրփանճեան հանրային առողջապահության ֆակուլտետի դեկան Վարդուհի Պետրոսյանն ասում է, որ համավարակը խնդիրներ է առաջացնում նույնիսկ այն երկրներում, որտեղ պատվաստումների բարձր ցուցանիշ կա․ «Սակայն եթե պատվաստման բարձր ցուցանիշ ունեցող երկրները համեմատենք պատվաստման ավելի ցածր ցուցանիշ ունեցող երկրների հետ, կտեսնենք, որ իրավիճակը շատ ավելի ստաբիլ է։ Այո՛, կա նոր գրանցվող դեպքերի աճ, բայց մահացության տեսանկյունից իրավիճակը շատ ավելի հանդարտ է և կայուն»։  Վարդուհի Պետրոսյանը բերում Մեծ Բրիտանիայի և Իսրայելի օրինակը․ «Իսրայելում կորոնավիրուսի թվերը շատ ավելի քիչ աճման միտում ունեն, բայց ունեն այդ միտումը, քանի որ «Դելտա» ենթատեսակը տարածում է գտնում։ Այն շատ ավելի վարակիչ է և առաջացնում է ավելի ծանր ընթացք։ Քանի որ Իսրայելում պատվաստանյութի երկրորդ դեղաչափը ստացածների թիվը շատ ավելի մեծ է, այնտեղ իրավիճակը ավելի կայուն է։ Տարբեր երկրներից կան բազմաթիվ հետազոտական տվյալներ այն մասին, որ մեկ դեղաչափը շատ ավելի քիչ պաշտպանվածություն է տրամադրում  նոր «Դելտա» ենթատեսակին, իսկ եթե մարդիկ ստացել են երկու դեղաչափը, և արդեն երկու շաբաթը անցել է, իրենք շատ ավելի պաշտպանված են այդ ենթատեսակից։ Եթե Մեծ Բրիտանիայի օրինակը նայենք, նորից կտեսնենք թվերի  աճ, սակայն մահացության նույն դինամիկան չենք տեսնի, և դա հնարավոր է դարձել պատվաստումների բարձր ցուցանիշի արդյունքում»։ Պետրոսյանը ընդգծում է, որ կորոնավիրուսի նոր ենթատեսակների դեմ հնարավոր է պայքարել պատվաստվելու միջոցով։ Նրա խոսքով՝ պատվաստումների ցածր ցուցանիշ ունեցող երկրներում կորոնավիրուսի նոր ենթատեսակներն անընդհատ առաջանալու են։ Անդրադառնալով Հայաստանում առկա համաճարակային իրավիճակին՝ հանրային առողջապահության մասնագետն ասում է, որ վիրուսը աճման միտում ունի․ «Ընդ որում, աճման միտում կա ոչ միայն գրանցված նոր դեպքերի քանակի, այլ նաև՝ մահերի դեպքում, այնինչ մենք հասել էինք այնպիսի օրերի, որ մահվան ոչ մի դեպք չունեինք։ Ալիքը վերջացել էր, ունեինք կայուն իրավիճակ։ Քանի որ բոլոր երկրներում կորոնավիրուսը ալիքաձև է ընթանում, մեզ մոտ կարծես թե ամեն ինչ խոսում է այն մասին, որ չորրոդ ալիքի սկզբնական փուլում ենք գտնվում։ Բոլորիցս է կախված՝ արդյոք այդ չորրորդ ալիքը մենք կպահե՞նք հնարավորինս տափակ, այսինքն՝ պիկը կլինի՞ բարձր, թե՞ ոչ»։ Պետրոսյանը հիշեցնում է, որ կորոնավիրուսի «Դելտա» շտամը շրջանառվում է նաև Հայաստանի հարևան երկրներում․ «Վրաստանում, օրինակ, վերջերս հայտարարվեց, որ վարակվածների 20%-ի մոտ հայտնաբերվում է այդ նոր ենթատեսակը, Ռուսաստանում նույնպես այն լայն տարածում  է ստացել, իսկ մեր ուղևորահաղորդակցությունը այդ երկրների հետ բավականին մեծ է։ Ես կասկած չունեմ, որ այդ ենթատեսակը նաև Հայաստանում է, և քանի որ այն շատ ավելի վարակելի է, արագ է տարածվում, դրա համար անհրաժեշտ է դիմել և պատվաստում ստանալ»։ Նա նշում է, որ Հայաստանում պատվաստումների ցուցանիշը բարձր չէ՝ ընդգծելով, սակայն, որ վերջին շրջանում որոշակի աճ է նկատվել․ «Եթե հատկապես նախընտրական ժամանակահատվածում մարդկանց ուշադրությունը այլ բանի վրա էր սևեռված, այդ ընթացքում պատվաստումների թիվը օրական գուցե 1500-ի հասներ, ապա այսօր օրական 5000-ից անցնում է։ Հույս ունեմ, որ այն ավելի կինտեսիվանա, քանի որ մարդիկ սկսում են ավելի լավ հասկանալ դրա էֆֆեկտը, և տեսնում են իրենց շրջապատում պատվաստված մարդկանց, որոնք ավելի նորմալ կյանքով են ապրում և ավելի հանգիստ են իրենց և իրենց բարեկամների առողջության համար»։ Վարդուհի Պետրոսյանի դիտարկմամբ՝ եվրոպական երկրներում ակտիվորեն ընթանում է պատվաստման գործընթացը, և այնտեղ ցուցանիշը 40-50%-ի է հասնում․ «Մեր հարևան Վրաստանը պատվաստումների ցուցանիշով մեզնից մի փոքր ավելի է, քանի որ իրենց մոտ գործընթացը ավելի շուտ է սկսվել։ Ռուսաստանում պատվաստումների գործընթացը բավականին դանդաղ է ընթանում, և այնտեղ իշխանությունները սկսեցին կտրուկ միջոցառումների դեիմել, որպեսզի պատվաստման ցուցանիշը բարձրանա։ Դա արդեն շատ երկրներում է արվում, որպեսզի ռիսկի խմբերը կամ ռիսկի խմբերի հետ աշխատողները պարտադիր ձևով ունենան պատվաստում, պաշտպանեն իրենց և այն մարդկանց, որոնք իրենց հաճախորդներն են»։ Անդրադառնալով պատվաստումների վնասակարությանը վերաբերող հրապարակումներին՝ հանրային առողջապահության մասնագետը նշում է, որ հակապատվաստումային շարժում գոյություն ունի ամբողջ աշխարհում․ «Ցավոք սրտի, այս թեման քաղաքականացվել է և օգտագործվել քաղաքական մանիպուլյացիաների համար, սակայն իմ խորհուրդը մեկն է մեր բնակչությանը․ հետևել միմիայն վստահելի աղբյուրներին։ Մարդիկ պետք է հիշեն, որ եթե ատամի խնդիր են ունենում, չեն այցելում վարսավիրի մոտ, այցելում են ատամնաբույժի մոտ, եթե մազերը շտկելու խնդիր են ունենում, չեն այցելում մեքենայի ամենալավ մեխանիկի մոտ, այլ գնում են վարսավիրի մոտ։ Այստեղ նույն իրավիճակն է։ Բացի քաղաքականացումից՝ կա նաև բիզնես շահերի բախում։ Տարբեր կազմակերպություններ տարբեր պատասվատանյութեր են արտադրել, և այդտեղ կա նաև մրցակցություն»։ Ըստ նրա՝ եթե պատվաստումներին վերաբերող հրապարակումներում չի նշվում հղում, ապա այն կասկածելի է դառնում․ «Եթե այդ հղումները չկան, կան ամպագորգոռ հայտարարություններ, երբեմն խայտառակության հասնող նկարագրություններ, ուրեմն մարդիկ պետք է հասկանան, որ այդտեղ որևէ շահ կա, և իրենց չի տրամադրվում ճշմարիտ ինֆորմացիա»։ Նշենք, որ ըստ ՀՀ առողջապահության նախարարության հրապարակած տվյալների՝ COVID-19-ի դեմ պատվաստումների մեկնարկից ի վեր հուլիսի 18-ի դրությամբ` կատարվել է 131080 պատվաստում, որից առաջին դեղաչափ` 94560, երկրորդ դեղաչափ` 36520։ Վերջին 2 օրերի ընթացքոմ Հայաստանում կորոնավիրուսի դեպքերի թիվը մյուս օրերի համեմատ աճել են։ Այսօր Հայաստանում գրանցվել է կորոնավիրուսի 225 դեպք, մահացել է 2 անձ։   Նանե Ավետիսյան
13:03 - 22 հուլիսի, 2021
Ցավոք մեր տարածաշրջանում ռազմաքաղաքական իրավիճակը շարունակում է մնալ լարված․ Նիկոլ Փաշինյան

Ցավոք մեր տարածաշրջանում ռազմաքաղաքական իրավիճակը շարունակում է մնալ լարված․ Նիկոլ Փաշինյան

Ցավոք մեր տարածաշրջանում ռազմաքաղաքական իրավիճակը շարունակում է մնալ լարված։ Ադրբեջանի սադրիչ քայլերը և առավելապաշտական նկրտումներ նորանոր սպառնալիքներ են ստեղծում մեր տարածաշրջանի, Հայաստանի և Արցախի համար։ Այս համատեքստում նախ ուզում եմ ընդգծել այն առանցքային դերը, որ կատարում է Ռուսաստանի Դաշնությունը  մեր տարածաշրջանում կայունություն ու անվտանգությունը ապահովելու գործում։ Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի միացյալ խմբավորումը և Լեռնային Ղարաբաղում ռուսական խաղաղապահ առաքելությունը անկյունաքարային նշանակություն ունեն տարածաշրջանում խաղաղության և կայունության ապահովման գործում։ Այս մասին այսօր կառավարության նիստի ժամանակ ասաց վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը։  Վերջինս ընդգծեց, որ շարունակում է կարծել, որ Ադրբեջանը նպատակ ունի խափանել նոյեմբերի 9-ի և հունվարի 11-ի եռկաողմ հայտարարությունների իրագործումը, մասնավորապես տարածաշրջանում կոմունիկացիաների բացման և Հայատսանի ապաշրջափակման մասով։ Ինչպես և նախկինում, Հայաստանը շատ կարևոր և առաջնային է համարում տարածաշրջանային կոմունիկացիաների բացումը և հայկական կողմը  պատրաստ է շարունակել աշխատանքը այս ուղղությամբ։ Եվ կոնկրետ արդյունքների հասնելու ակնկալիքով։ «Ակնկալում ենք, որ Ադրբեջանը օր առաջ կկատարի գերիներին, պատանդներին և այլ պահվող անձանց վերադարձնելու իր ստանձնած գրավոր պարտավորությունը։ Սույն թվականի մայիսի 12-ից Ադրբեջանի կողմից Սոթք-Խազնավար հատվածում ՀՀ սահմանի խախտումը անընդունելի է։ Վերահաստատում ենք Սոթք-Խոզնավար հատվածում երկու կողմերի ստորաբաժանումների հայ-ադրբեջանական սահմանագծից հայելային հետքաշման, ռուս սահմանապահների և/կամ միջազգային դիտորդների տեղակայման ճանապարհով ճգնաժամի լուծման մեր առաջարկը, ինչը կարող է անհրաժեշտ պայմաններ ստեղծել հայ-ադրբեջանական սահմանի սահմանազատման և սահմանագծման ուղղությամբ։ Վերահաստատում ենք նաև խաղաղ բանակցությունները վերսկսկելու նախկինում մեր արտահայտած պատրաստակամությունը»,- հավելեց վարչապետի պաշտոնակատրը։ Փաշինյանն ընդգծեց, որ տարածաշրջանում խաղաղությունը և կայունությունը այլընտրանք չունի և Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը հանձնառու է իրացնել Հայաստանի, Արցախի և ընդհանրապես տարածաշրջանի համար խաղաղ զարգացման դարաշրջան բացելու, ՀՀ ժողովրդից ստացած մանդատը։
11:32 - 22 հուլիսի, 2021
Մենք պետք է վերակագնենք մեր սուբյեկտայնությունը․ մինչ այսօր այդ նպատակին ուղղված որևէ քայլ չեմ տեսել․ Ռոբերտ Քոչարյան

Մենք պետք է վերակագնենք մեր սուբյեկտայնությունը․ մինչ այսօր այդ նպատակին ուղղված որևէ քայլ չեմ տեսել․ Ռոբերտ Քոչարյան

ՀՀ երկրորդ նախագահ, «Հայաստան» դաշինքի առաջնորդ Ռոբերտ Քոչարյանը 3 հեռուստաընկերություններին տված հարցազրույցում անդրադարձել է Հայաստանի սուբյեկտայնության վերաբերյալ հարցին։ «Սուբեյկտայնության երևալու համար պետք է այդ սուբյեկտայնությունը ունենաս։ Եթե դա կորցրել ես, ինչքան էլ աքլորանաս, ոչ ոք ուղղակի չի հավատալու։ Մենք պետք է վերակագնենք մեր սուբյեկտայնությունը, ես մինչ այսօր չեմ տեսնում որևէ քայլ, որ ուղղված է նպատակին»։ Քոչարյանը բերեց Սև լճի շուրջ ստեղծված իրավիճակից օրինակ։ «Բավական մեծ աղմուկ էր Հայաստանում, թե ինչու ՀԱՊԿ-ը չի միջամտում այս հարցերին, ինչու՞ Ռուսաստանը չի միջամտում այդ հարցերին։ Երբ Հայաստանի պաշտոնյան ուղղակի հայտարարում է՝ «ինչ-որ մի հատ Սև լճի 30%-ի համար հո պատերազմ չենք սկսելու», եթե  մեր երկրի ղեկավարը այդպես է մտածում, ինչու՞ պետք է այլ կերպ մտածի ՀԱՊԿ-ը կամ Ռուսաստանը, որոնք կյանքում Սև լճի մասին չեն էլ լսել, չգիտեն էլ թե ինչ է, թե որտեղ է գտնվում»։ Նրա խոսքով՝ տարածքային ամբողջականության մասին խոսելիս չի կարելի խոսել այդ ամբողջականության  ինչ-որ տոկոսի մասին։ «Եթե  5%-ով է խախտվել տարածքային ամբողջականությունը, նորմալ է, կամ եթե 1%-ով է խախտվել, նորմալ։ Կամ կա, կամ չկա, կամ դու կաս քո տարածքային ամբողջականությունը պաշտպանելու գործում, քո սուբյեկտայնությունը հստակ դրսևորելու գործում, կամ չկաս։ Կապ չունի՝ դա Սև լճի 30%-ն է, թե ոչ։ Խախտված է, դու ոչինչ չես անում, հայատարում ես, որ պատրաստ չես ոչինչ անել, բայց ուրիշներին ասում ես՝ եկեք, դուք իմ տեղը արեք։ Ուղղակի աբսուրդ է, և նման դրսևորումներով երբեք միջազգային հարաբերություններում հարգանքի նշույլ չես ունենալու»։
23:17 - 21 հուլիսի, 2021
Այն պատճառները, որոնք բերել են ներքաղաքական ճգնաժամի, չեն վերացվել․ Ռոբերտ Քոչարյան

Այն պատճառները, որոնք բերել են ներքաղաքական ճգնաժամի, չեն վերացվել․ Ռոբերտ Քոչարյան

ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանն  3 հեռուստաընկերություններին տված հարցազրույցի ընթացքում անդրադարձել է հարցին՝ արդյոք հունիսի 20-ին կայացած խորհրդանական արտահերթ ընտրություններով Հայաստանում ներքաղաքական ճգնաժամը հաղթահարվել է, թե ոչ։ «Այն պատճառները, որոնք բերել են ներքաղաքական ճգնաժամի, վերացվե՞լ են։ Իհարկե չեն  վերացվել։ Հիմա մենք մեկ հարցի պատասխանը պետք է տանք։ Ընտրությունները ժամանակի մեքենա՞ է, կարո՞ղ է ժամանակը հետ պտտացնել, թե՞ չի կարող։ Հասկանալի է, որ չի կարող ժամանակը հետ պտտացնել, հետևաբար այն, ինչ կատարվել է հոկտեմբեր-նոյեմբերին, ամբողջ կյանքում հետապնդելու է այս քաղաքական թիմին»։ Քոչարյանի խոսքով՝ մոտ 400.000 մարդ քվեարկել է այն քաղաքական ուժերի օգտին, որոնք այս իշխանություններին համարում էին դավաճան, կապիտուլյանտ, ապիկար։ «Այս մարդիկ մնացել են Հայաստանում։ Այս մարդիկ, ի դեպ, երևի իրենց ակտիվությամբ, իրենց գիտակցությամբ, վերլուծելու ունակությամբ, բնակչության բավական որակյալ հատվածն են։ Ինչպե՞ս է կարելի խոսել քաղաքական ճգնաժամի հաղթահարման մասին այս պայմաններում»։ Նա նաև ընդգծել է, որ չկան ֆունդամենտալ հարցերի պատասխանները։ «Խոսքը չի գնում տարաձայնությունների մասին, թե ինչպիսի սոցիալական քաղաքականություն է իրականացվում Հայաստանում, մի քիչ ավելի լիբերա՞լ, թե՞ ավելի սոցիալիստական, խոսքը չի գնում պետության մասնակցության մասին տարբեր ոլորտներում, խոսքը գնում է ֆունդամենտալ հարցերի մասին, ֆունդամենտալ կորուստների մասին։ Մենք չունենք պատասխաններ մի շարք հարցերի վերաբերյալ։ Ինչպե՞ս ենք մենք կորցրել Շուշին, Հադրութը, այդ պատասխանները չունենալու պարագայում հնարավո՞ր է խոսել ներքաղաքական ճգնաժամի հաղթահարման մասին։ Չի կարող այդպիսի բան ուղղակի լինել»։
22:24 - 21 հուլիսի, 2021
Դպրոցների կառավարման խորհուրդների նոր կարգի հաստատումից հետո 30-օրյա ժամկետում բոլոր դպրոցներում պետք է ձևավորվեին խորհուրդներ․ կարգը խախտվել է

Դպրոցների կառավարման խորհուրդների նոր կարգի հաստատումից հետո 30-օրյա ժամկետում բոլոր դպրոցներում պետք է ձևավորվեին խորհուրդներ․ կարգը խախտվել է

ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարի պաշտոնակատար Վահրամ Դումանյանի հրամանով ամիսներ առաջ հաստատվեց պետական հանրակրթական ուսումնական հաստատությունների կառավարման խորհուրդների ձեւավորման նոր կարգը, որն ուժի մեջ մտավ 2021 թվականի ապրիլի 1-ից: Նոր կարգով դպրոցների կառավարման խորհուրդների համակարգում կտրուկ փոփոխություն է նախատեսվում: Մասնավորապես, ներմուծվում է դպրոցների միացյալ եւ առանձին խորհուրդների գաղափարը: Համաձայն կարգի` հանրակրթական ուսումնական հաստատության խորհուրդը ձեւավորվում է 3 տարի ժամկետով` իբրեւ առանձին հաստատության խորհուրդ` առնվազն 3000 բնակչություն ունեցող բնակավայրերում գործող դպրոցների դեպքում, իբրեւ միացյալ խորհուրդ` առավելագույնը երեք հաստատության համար: Առանձին խորհուրդը կազմվում է 9 անդամից, միացյալ խորհուրդը կարող է ունենալ առավելագույնը 19 անդամ: Խորհրդի անդամներին առաջադրում են ԿԳՄՍ նախարարը, լիազորված մարմինը (մարզպետարաններ, Երեւանի քաղաքապետարան), մանկավարժական եւ ծնողական խորհուրդները, տեղական ինքնակառավարման մարմնի ղեկավարը: Դպրոցի մանկավարժական եւ ծնողական խորհուրդներն իրենց կազմից փակ քվեարկությամբ ընտրում են խորհրդի 2-ական անդամ, ընդ որում՝ նույն անձը խորհրդի կազմում չի կարող ընդգրկվել 2 անգամ անընդմեջ: Ըստ սահմանված  30-օրյա ժամկետում, սույն կարգի համաձայն, լիազոր մարմինը պետք է  կազմակերպի  և ապահովի խորհուրդի անդամների ընտրության գործընթացը: Այսպիսով, մայսի 1-ի դրությամբ գործընթացը բոլոր դպրոցներում պետք է ավարտված լիներ։  Կառավարման խորհուրդների ձեւավորման նոր կարգի, առաջացած խոչընդոտների վերաբերյալ Infocom.am-ը զրուցել է «Հակոբ Կոջոյան» կրթահամալիրի փոխտնօրեն, «Միասին կարող ենք» ՀԿ նախագահ Ռուզաննա Երեմյանի հետ։ Մեր զրույցում Երեմյանն ընդգծեց, որ նախնական տարբերակում խորհրդի այլ տարբերակ էր առաջարկվում՝ 3, 3, 3, այսինքն՝ երեք հոգի ներկայացնում էին ծնողական համայնքը, երեքը՝ ուսուցչական համայնքը, երեքը՝ լիազոր մարմինը։ Փոխտնօրենի խոսքով՝ կրթական ոլորտին անհրաժեշտ են փոփոխութուններ, բայց փոփոխություններ անելուց առաջ պետք է դաշտը նախապատրաստել, նախապատրաստել ամբողջ գործընթացը եւ հետո նոր կարգը դնել գործածության մեջ։ «Ըստ նախարարության մշակած եւ հաստատած կարգի՝ ապրիլի մեկից մինչեւ մայիսի մեկը պետք է ձեւավորվեին հանրակրթական դպրոցների կառավարման խորհուրդները, որոնք, ըստ իս, շատ կարեւոր գործառույթ ունեն դպրոցում։ Մայիսի մեկից բավականին երկար ժամանակ է անցել, բայց դեռ կան դպրոցներ, որոնք խորհուրդներ չունեն, ինչը, իհարկե, խնդիր է առաջացնում, որովհետեւ կան դպրոցներ, որտեղ պետք է մրցույթներ հայտարարվեն, կան դպրոցներ, որոնք ամռան ընթացքում ունեն կարիքներ, որոնք պետք է բավարարվեն, կան խնդիրներ, որոնք պետք է լուծվեն, եւ դրա համար անշուշտ խորհուրդների համաձայնությունը, հավանությունը անհրաժեշտ է, որպեսզի դպրոցը կարողանա դիմել լիազոր մարմնին՝ ֆինանսական որեւէ գործարք իրականացնելու համար։ Քանի որ ամառվա ամիսները դպրոցների համար դադարի ժամանակ են, ե՛ւ դպրոցական շենքը, ե՛ւ ուսումնամեթոդական նյութերը պետք է հենց ամռանը պատրաստել՝ սեպտեմբերի մեկից երեխաներին ավելի լավ պայմաններով դիմավորելու համար․ այս դեպքում, կարծում եմ, այդ աշխատանքները խոչընդոտվում են»,- հավելեց Երեմյանը։ Վերջինիս խոսքով՝ դպրոցները կանգնած են լուրջ խնդրի առջեւ, եւ անգամ այն դեպքում, երբ չի բարձրաձայնում, միեւնույն է՝ խնդիրը կա, իսկ այս իրավիճակը խանգարում է դպրոցների բնականոն աշխատանքին։ Այն հարցին, թե նախապես ի՞նչ քայլեր պետք է արվեին, որպեսզի կարգի հաստատումից հետո դպրոցները նման խնդրի առաջ չկանգնեին, Երեմյանը շեշտեց, որ, իր կարծիքով, նախարարությունը այստեղ շատ մեծ բացթողում ունի, որովհետեւ ինքն է մշակել կարգը, եւ պետք է հաշվի առնեին ռիսկերը․ առանց դրանք հաշվի առնելու, գնահատելու, կարգը չպետք է դրվեր շրջանառության մեջ։ Երեմյանի խոսքով պետք է հաշվի առնվեին նաև ռիսկերը,  որպեսզի ժամկետները չխախտվեին։ Գործընթացը պետք է ավարտված լիներ մայիսի 1-ին, այնինչ այն հուլիս ամսվա դրությամբ ավարտված չէ։  «Ըստ մեր ունեցած տեղեկության՝ շատերին են դիմում, ու շատ քաղաքացիներ՝ ե՛ւ նախարարության աշխատակիցներ, ե՛ւ այլ գերատեսչությունների աշխատակիցներ հրաժարվում են խորհուրդներում աշխատել, որովհետեւ դա հասարակական աշխատանք է։ Այդ դեպքում, եթե բավարար քանակը եւս վեց ամիս չհավաքվի, ինչպե՞ս են աշխատելու դպրոցները։ Ի վերջո, դպրոցը չի կարող ամիսներով սպասել, ինքնահոսի աշխատել։ Եթե մենք գնում ենք ինստիտուցիոնալ խնդիրների լուծմանը, գնում ենք օրենքը պաշտպանելու գաղափարի հետեւից, ապա, կարծում եմ, որ առաջին հերթին նախարարությունը պետք է այդ կարգը պահեր։ Իր մշակած կարգը խախտել եւ դպրոցներից կամ այլ կրթական հաստատություններից պահանջել, որ վերջիններս կարգին հետեւեն, ճիշտ չէ, կրթության ոլորտում չպետք է այդպես աշխատել»,- մանրամասնեց մեր զրուցակիցը, որի կարծիքով, սակայն, կառավարման խորհուրդների ձեւավորման կարգի փոփոխությունն իսկապես անհրաժեշտ էր։ Նախկինում խորհրդի անդամներն ութն էին, եւ տնօրենի ընտրության ժամանակ ձայների հավասար բաժանման դեպքում վերջնական որոշում կայացնում էր լիազոր մարմինը, եւ այդտեղ խնդիր էր առաջանում․ շատ հաճախ խորհրդի անդամները որոշումը համարում էին սուբյեկտիվ։ Կառավարման խորհրդում ինն անդամի ներգրավման որոշումը պայմանավորված է նաեւ նրանով, որ ձայների հավասարաչափ սկզբունքը կխախտվի, օրինակ, տնօրենների ընտրությունների դեպքում խնդիրը կստանա տեղային լուծում։ Երեմյանի կարծիքով, սակայն, փոփոխությունից հետո դպրոցի դերը պետք է ավելի բարձրացվեր, որովհետեւ դպրոցը կենդանի օրգանիզմ է։ «Գերատեսչություններից եղել են պատասխաններ, որ աշխատանքը շատ է, չեն հասցնում, եղել են պատճառներ, որ ուղղակի մարդկանց թիվը չեն հասցնում ապահովել, մարդիկ հրաժարվում են հասարակական հիմունքներով աշխատել, եւ այլն։ Ես կարծում եմ, որ դա մեր՝ դպրոցում աշխատող, դպրոցական կյանքով ապրող անձանց, տնօրեններ, կոլեկտիվների խնդիրը չէ, որովհետեւ եթե խնդիրը դրվեր ինստիտուցիոնալ լուծման, այսինքն՝ ունենայինք համապատասխան թվով անձինք, նախապես համաձայնեցվեր այդ անձանց հետ, ստանային նրանց համաձայնությունը, որ պատրաստ են հասարակական գործունեություն ծավալել, հետո նոր գործածության մեջ դնել կարքը, ապա խնդիրներ չէին առաջանա։ Կարծում եմ, որ հարցը պետք է շատ արագ լուծում ստանա, բայց եթե այդպես չլինի, ուրեմն կստացվի, որ այն արժեքները, որոնք մենք կրում ենք՝ օրենքի գերակայության մասին, օրենքին հետեւելու մասին, մենք ինքներս խախտում ենք։ Ես, կրթության ոլորտում դեմ եմ նման մոտեցմանը, որովհետեւ կրթությունը ամեն ինչի հիմքն է, հասարակության ամենանուրբ զգայարանները անցնում են դպրոցներով»,- եզրափակեց կրթահամալիրի փոխտնօրենը։ Հուլիսի 9-ին  ԿԳՄՍ նախարարությունից ստացած պատասխանի մեջ նշվում է, որ փոփոխությունից հետո ՀՀ բոլոր հանրակրթական ուսումնական հաստատություններում ձեւավորվել են կառավարման նոր խորհուրդներ՝ 3 տարի ժամկետով։ Կառավարման խորհուրդների ձեւավորման գործընթացն իրականացվել է կարգի պահանջների համաձայն։ Հարցման պատասխանի մեջ, մասնավորապես, ասված է․ «Նախարարության ենթակայության հաստատությունների խորհուրդների ձեւավորման աշխատանքներն ավարտված են, իսկ մարզային եւ Երեւանի քաղաքապետարանի ենթակայության հաստատությունների առանձին խորհուրդներում ԿԳՄՍ նախարարն առաջադրել է մեկական, իսկ միացյալ խորհուրդներում՝ երկուական անդամ»։  Երեւանի քաղաքապետարանի ենթակայությամբ գործող հաստատությունների կառավաման խորհուրդների ձեւավորման վերաբերյալ տեղեկություն ստանալու համար հարցում ուղարկեցինք նաեւ Երեւանի քաղաքապետարան։ Նախորդ շաբաթ մեզ տրված պատասխանում նշված է, որ Երեւանի քաղաքապետարանի ենթակայության տակ գտնվող դպրոցներում կոլեգիալ կառավարման մարմինների՝ խորհուրդների ձեւավորումը ընթացքի մեջ է, առանձին դպրոցների խորհուրդներ չեն ձեւավորվել, քանի որ խորհուրդների անհատական կազմերի հաստատումն իրականացվելու է ըստ Երեւանի վարչական շրջանների՝ Երեւանի քաղաքապետի միասնական որոշմամբ: Դպրոցների խորհուրդների ձեւավորման գործընթացի ավարտը նախատեսվում է առաջիկա օրերին, քանի որ արդեն շրջանառության են ներկայացված Երեւանի քաղաքապետի համապատասխան որոշումների նախագծերը: Գործընթացի ավարտի վերաբերյալ քաղաքապետարանից նոր տեղեկություն ստանալ չհաջողվեց։ Քաղաքապետարանի հասարակայնության հետ կապերի բաժնից մեր հարցերին ի պատասխան ընդգծել էին, որ խորհուրդների ձեւավորման գործընթացում հիմնական խնդիրները վերաբերել են անդամների ներգրավմանը, քանի որ Երեւանի քաղաքապետարանը խորհուրդների անհատական կազմի ձեւավորման գործընթացում հիմնականում առաջնորդվել է համայնքային ծառայողների, քաղաքապետարանի ենթակայությամբ գործող հաստատությունների, հասարակական ոլորտում գործունեություն ծավալող անձանց ընդգրկման համամասնության ապահովման սկզբունքով:  Դպրոցների խորհուրդների անդամների ներգրավման նպատակով քաղաքապետարանը գրություններ է ուղղել ինչպես քաղաքապետարանի ստորաբաժանումների եւ վարչական շրջանների ղեկավարներին, այնպես էլ հասարակական կազմակերպություններին, արդյունքում՝ պատրաստակամություն հայտնած անձինք հնարավորինս ներգրավվել են տարբեր դպրոցների խորհուրդների կազմերում: Խորհուրդներին անդամակցելու առաջարկ ստացած եւ հրաժարված անձանց վերաբերյալ վիճակագրություն չի վարվել: Ասպրամ Փարսադանյան
18:34 - 21 հուլիսի, 2021
Նիկոլ Փաշինյանը նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության ստորագրումից հետո Արցախ չի այցելել․ պատճառների մասին վարչապետի աշխատակազմից չեն պատասխանում ըստ էության

Նիկոլ Փաշինյանը նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության ստորագրումից հետո Արցախ չի այցելել․ պատճառների մասին վարչապետի աշխատակազմից չեն պատասխանում ըստ էության

Վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը 2018 թվականին վարչապետ ընտրվելուց հետո պարբերաբար աշխատանքային այցով մեկնել է Արցախի Հանրապետություն, սակայն 2020 թվականի լայնածավալ պատերազմից և նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության ստորագրումից հետո Նիկոլ Փաշինյանը մինչ օրս որևէ այց չի իրականացրել դեպի Արցախ։  Պարզելու համար, թե ինչու Փաշինյանն այլևս աշխատանքային այցով չի մեկնում Արցախի Հանրապետություն, պաշտոնական հարցմամբ դիմեցինք վարչապետի աշխատակազմ և խնդրեցինք մեկնաբանել՝ ինչով է պայմանավորված այս հանգամանքը։ Սակայն մինչ հարցման պատասխանին անդրադառնալը ներկայացնենք, թե Նիկոլ Փաշինյանը վարչապետ ընտրվելուց հետո քանի աշխատանքային այցով է եղել Արցախի Հանրապետությունում։ 2018 թվական «Ելք» դաշինքի ղեկավար Նիկոլ Փաշինյանը 2018 թվականի մայիսի 8-ին Ազգային ժողովի հատուկ նիստում 59 կողմ, 42 դեմ ձայների հարաբերակցությամբ ընտրվեց ՀՀ վարչապետ։ Վարչապետ ընտրվելու հաջորդ օրը Նիկոլ Փաշինյանն իր առաջին աշխատանքային այցը կատարեց Արցախի Հանրապետություն։ Այցի ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը հանդիպում է ունեցել Արցախի այդ ժամանակվա նախագահ Բակո Սահակյանի հետ․ «Կարևոր եմ համարում, որ իմ առաջին այցը վարչապետի կարգավիճակում կայանում է հենց Արցախի Հանրապետություն, որովհետև Արցախի Հանրապետության հետ մեր հարաբերություններն առաջնային են»,- իր խոսքում ասել է վարչապետ Փաշինյանը։ Առաջին այցից շուրջ մեկ ամիս անց՝ հունիսի 16-ին, վարչապետ Փաշինյանը նորից աշխատանքային այցով Արցախի Հանրապետությունում էր, որի ընթացքում վերջինս այցելել է Արցախի Հանրապետության արևելյան ուղղությամբ տեղակայված մարտական դիրքեր։ Նիկոլ Փաշինյանի հաջորդ աշխատանքային այցը Արցախի Հանրապետություն սեպտեմբերի 18-ին էր, որի ժամանակ վարչապետը այցելել է Արցախի հյուսիսային հատվածի պաշտպանական դիրքեր։ 2019 թվական 2019 թվականին Նիկոլ Փաշինյանը աշխատանքային այցով Արցախի Հանրապետությունում եղել է 5 անգամ։ Առաջին այցը եղել է մարտի 11-12-ին։ Երկու օրերի ընթացքում վարչապետը հանդիպել է Արցախի Հանրապետության նախագահի հետ, ապա կայացել է Հայաստանի և Արցախի Հանրապետությունների Անվտանգության խորհուրդների համատեղ նիստ։ Նիկոլ Փաշինյանն այս իրադարձությունը որակել է աննախադեպ։ Հաջորդ աշխատանքային այցը եղել է օգոստոսի 5-ից 7-ը, որի ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանը հանդիպել է Արցախի Հանրապետության նախագահի հետ, ապա մասնակցել է համահայկական ամառային 7-րդ խաղերի բացման միջոցառմանը։ Հենց այս աշխատանքային այցի ընթացքում է Նիկոլ Փաշինյանը Ստեփանակերտի վերածննդի հրապարակում հրավիրել հանրահավաք, որի ժամանակ էլ հնչեցրել է «Արցախը Հայաստան է և վերջ» արտահայտությունը։ Նիկոլ Փաշինյանի Արցախ կատարած հաջորդ աշխատանքային այցը եղել է մայիսի 9-ին, որի ժամանակ վարչապետը մասնակցել է Շուշիում եռատոնին նվիրված միջոցառումներին։ Նիկոլ Փաշինյանը ծաղիկներ է դրել Շուշիի Տանկ-հուշարձանին և սպարապետ Վազգեն Սարգսյանի հուշարձանին։ 2019 թվականին Արցախի Հանրապետություն կատարած Նիկոլ Փաշինյանի վերջին այցերը եղել են նոյեմբերի 30-ին և դեկտեմբերի 1-ին էր, որոնցից մեկի ժամանակ Փաշինյանն այցելել է Արցախի Հանրապետության հյուսիսային հատվածի դիրքեր, իսկ մյուսի ժամանակ հանդիպումներ է ունեցել Արցախի նախագահական ընտրություններին իրենց թեկնածությունն առաջադրել պատրաստվող գործիչների հետ։ 2020 թվական 2020 թվականին մինչև լայնածավալ պատերազմի սկսվելը Նիկոլ Փաշինյանն Արցախի Հանրապետություն այցելել է 3 անգամ։ Առաջին այցը եղել է մայիսի 9-ին, որի ժամանակ Փաշինյանը մասնակցել է եռատոնին նվիրված միջոցառումներին, ինչպես նաև այցելել է մի քանի զորամասեր և սահմանապահ դիրքեր։ Հաջորդ երկու այցերը եղել են օգոստոսի 29-ին և 30-ին,  Այսպես՝ մեր պաշտոնական հարցման պաշտոնական պատասխանում նշված է, որ Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի բոլոր այցերի վերաբերյալ տրվում է պատշաճ տեղեկատվություն։  Նշենք, որ մենք, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Փաշինյանը վերջին անգամ Արցախ այցելել է 2020 թվականի օգոստոսի 30-ին, հարցրել էինք, թե ինչո՞վ է պայմանավորված վերջին այցից մինչ օրս Փաշինյանի՝ Արցախ չայցելելու հանգամանքը։ Ինչպես տեսնում եք մեզ տրամադրած պաշտոնական պատասխանում, վարչապետի աշխատակազմի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ Արմեն Խաչատրյանը հարցին չի պատասխանել ըստ էության։ Սակայն կարող ենք փաստել, որ նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանը չի այցելել Արցախի Հանրապետություն։ Նարեկ Մարտիրոսյան
16:46 - 21 հուլիսի, 2021
Նոր լաբորատոր սենյակի միջոցով հայ գիտնականներրը ԱՄՆ գիտնականների հետ խոշոր նախագծի կմասնակցեն

Նոր լաբորատոր սենյակի միջոցով հայ գիտնականներրը ԱՄՆ գիտնականների հետ խոշոր նախագծի կմասնակցեն

Ա․ Ալիխանյանի անվան ազգային գիտական լաբորատորիան (Երևանի Ֆիզիկայի ինստիտուտ) ընդլայնում է համագործակցությունը միջազգային լաբորատորիաների հետ։ «PIERIS» ֆոնդի աջակցությամբ այստեղ նոր լաբորատոր սենյակ է հիմնվել, որի միջոցով հայ գիտնականները Նյու Յորքի Բրուկհեվնի ինստիտուտի հետ համատեղ կաշխատեն էլեկտրոն-իոնային կոլայդերի կառուցման վրա․ այն մի քանի միլիարդ դոլարանոց նախագիծ է։  «Էլեկտրոն-իոնային կոլլայդերը նոր սերնդի արագացուցչի տեսակ է։ Դրա միջոցով մի կողմից արագացնում են էլեկտրոն, մյուս կողմից՝ պրոտոն, բախում են իրար ու ուսումնասիրում են տարբեր կինեմատիկ երկրաչափական դրվածքներում, տարբեր էներգիաներում, այսինքն՝ ուսումնասիրում են մասնիկը տարբեր ֆիզիկական երևույթների պայմաններում։ Հիմնական գործը տիեզերքի ու մասնիկների ուսումնասիրությունն է, իսկ դրա համար օգտագործում ենք արագացուցիչները։ Կա տեսական ֆիզիկան, որ իր հաշվարկներով ու կանխագուշակումներով մեզ ուղղություն է տալիս, իսկ մենք՝ փորձարակական ֆիզիկայով զբաղվողներս, բուն երևույթն ենք ուսումնասիրում։  Դրա արդյունքում աշխարհում տարբեր հայտնագործություններ են կատարվել, ինչպիսին են ատոմային էներգիան, ջրածնային ռումբը։ Ամենը, ինչ մեր շուրջ կա, ֆիզիկան է, այն գալիս է էլեմենտար սկզբունքներից»,-պատմում է նորաբաց լաբորատոր սենյակի հիմնադիր, Ա․ Ալիխանյանի անվան ազգային գիտական լաբորատորիայի ավագ գիտաշխատող Արթուր Մկրտչյանը։ Նոր լաբորատոր սենյակը Նա ասում է, որ լաբորատորիայի գիտնականները նախկինում նույնպես ներգրավված են եղել միջազգային կոլաբորացիաներում, բայց որպես աշխատուժ։ «Հիմա իրավիճակը փոխվում է։ Կան ֆոնդեր (օրինակ` ամերիկյան «PIERIS» ֆոնդը, որը, ի թիվս այլ ոլորտների, ներդրումներ է անում նաև գիտության մեջ), որոնք ներդրումներ են անում գիտության զարգացման համար։ Սենյակի միջոցով մենք ոչ միայն կգնանք Ամերիկայում աշխատելու, այլ այդ գործերը կբերենք այստեղ ու այստեղ կանենք այդ աշխատանքները։ Տվյալ պահին վերանորոգել ենք սենյակը ու դեռ նոր ենք կահավորում, մեր հիմնական սարքերը դեռ չեն եկել։ Այս սենյակում նախատեսվում է պատրաստել էլեկտրոն-իոնային կոլլայդերի հաշվիչներից մեկի՝ կալորիմետրի նախատիպը»,- ասում է նա՝ հավելելով, որ ծրագիրը հնարավորություն կտա աշխատելու նաև սփյուռքահայ գիտնականների հետ։ Արթուր Մկրտչյանը պատմում է նաև, որ Ամերիկայի գիտական կենտրոնների հետ իրենց համագործակցությունը դեռ 90-ականներից է սկսել․ «Մենք համարվում ենք կալորիմետրերի, աերոգել դետեկտորների, որոշ հաշվիչների էքսպերտներ, ու իրենք, մեզ ճանաչելով, համագործակցում են մեզ հետ»։ Ավագ գիտաշխատողի խոսքով՝ լաբորատոր սենյակը հետագայում այլ գիտական նպատակների համար կօգտագործվի․ «Փորձարարական բաժանմունքի ցանկացած գիտաշխատող նախագծի, ուսումնասիրության մի մաս հնարավորություն կունենա անելու այստեղ։ Հույս ունենք, որ կոգեշնչենք նաև ուսանողներին, և նոր լաբորատորիան նաև նրանց համար օգտակար կլինի»։ Արթուր Մկրտչյանն ասում է նաև, որ գիտության կիրառական ու պրոդուկտիվ մասը մի ճյուղ է, որը հիմնարար ու ակադեմիկ գիտության հետ ուղիղ կապ չունի․ «Գիտնականի նպատակը ակադեմիկ գիտելիքն է, բայց այդ գիտելիքը շատ հեշտ կիրառելի է հատկապես մեր երկրի նման փոքր երկրում։ Օրինակ, եթե ռազմարդյունաբերության ճյուղը դիտարկենք, ունենք շատ խելացի ինժեներներ, բայց գիտնական-ինեժեներ կապը միշտ պետք է լինի։Մեկը պետք է հիմնարար զարգացման ոլորտում, մյուսը՝ կիրառական ու ստեղծարար։ Հետագայում նպատակ ունենք այս սենյակը օգտագործել որոշ կիրառական ուղղությունների զարգացման համար։ Մի լաբորատոր սենյակով դա չի արվի, բայց մի լաբորատոր սենյակով հիմանարար գիտության մեջ բավարար մեծ ներդրում կարելի է անել»։ Նանե Ավետիսյան
11:58 - 21 հուլիսի, 2021
Ադրբեջանական տելեգրամյան ալիքում հրապարակված տեսանյութն Իշխանասարի բարձունքից չէ

Ադրբեջանական տելեգրամյան ալիքում հրապարակված տեսանյութն Իշխանասարի բարձունքից չէ

Ադրբեջանական տելեգրամյան ալիքներից մեկում վերջին օրերին տեսանյութեր և լուսանկարներ են տարածվում, կից գրառումներում էլ նշվում է, որ ադրբեջանական կողմը Սև լճի հատվածում կարևոր բարձունք է գրավել։ Infocom-ը տեղորոշել է ադրբեջանցիների տարածած լուսանկարներն ու տեսանյութերը։ Այսպիսով, հունիսի 17-ին ադրբեջանական տելեգրամյան ալիքում հրապարակվել են լուսանկար ու տեսանյութ։ Կից գրված է․ «Զանգեզուրի ուղղությամբ ամենաբարձր և ամենակարևոր կետը «Իշիգլիի» բարձունքն է։ Լուսանկարից տեսարան է բացվում այդ բարձունքից դեպի հնագույն ադրբեջանական Գորուս քաղաք» («Իշիգլի» ադրբեջանցիներն ասում են Իշխանասար լեռանը)։ Ստորև ադրբեջանցիների հրապարակած լուսանկարն է։ Իսկ այստեղ հրապարակված տեսանյութից լուսապատճեններ են, որոնցով հնարավոր է տեղորոշել, թե որտեղից է նկարահանվել տեսանյութը։ Այժմ կարող եք «Google Earth»-ի վրա տեսնել նույն տեղանքը։ Ադրբեջանցիները նշում են, որ իրենց վերցրած բարձունքից երևում է Գորիսը։ Այս բարձունքից հնարավոր է այնպիսի լուսանկար անել, որ այնտեղից երևա Գորիսը։ Բարձունքը, որտեղից հրապարակվել են տեսանյութն ու լուսանկարը, Սև լճի մոտ է և ՀՀ սահմանից ներս է։ Այդ բարձունքը, սակայն, Իշխանասարը չէ։ Տելեգրամյան նույն ալիքում հունիսի 18-ին հրապարակվել է մեկ այլ տեսանյութ։ Այս տեսանյութը նկարահանված է նույն բարձունքից։ Այս անգամ, սակայն, ադրբեջանցիները նկարահանել են հակառակ կողմից, և տեսանյութում երևում է Սև լիճը։ Տելեգրամյան ալիքի մեկ այլ գրառման մեջ էլ նշվում է, որ ադրբեջանցիները վերցրել են այն բարձունքը, որտեղից ՀՀ փոխվարչապետի պաշտոնակատար Տիգրան Ավինյանը մայիսին լուսանկար էր հրապարակել։ Ավինյանի հրապարակած լուսանկարը, սակայն, այդ բարձունքից չէ։ Լուսանկարում Գորիսը և մոտակա մեկ այլ բարձունք շատ ավելի մոտիկից են երևում։ «Google Earth»-ի վրա կարող եք տեսնել մոտավոր վայրը, որտեղ արվել է ՀՀ փոխվարչապետի պաշտոնակատարի հրապարակած լուսանկարը։ Այս բարձունքը և մյուսը, որը հավանաբար գտնվում է ադրբեջանցիների վերահսկողության ներքո, իրարից հեռու են։ Ինչ վերաբերում է Իշխանասարին, այն հեռու է և՛ ադրբեջանցիների զբաղեցրած բարձունքից, և՛ այն վայրից, որտեղից լուսանկար է հրապարակել փոխվարչապետի պաշտոնակատարը։ Լուսանկարում կապույտով նշված է Իշխանասարի բարձունքը, կարմիրով՝ ադրբեջանցիների զբաղեցրած բարձունքը, նարնջագույնով՝ Ավինյանի լուսանկարի մոտավոր վայրը։ Ամփոփելով նշենք, որ ադրբեջանցիների հրապարակած տեսանյութերն ու լուսանկարները ոչ մի կերպ չեն ապացուցում, որ նրանք վերցրել են Իշխանասարի բարձունքը կամ այն բարձունքը, որտեղից լուսանկար էր հրապարակել Տիգրան Ավինյանը։ Սակայն տեղորոշված տեսանյութերից ու լուսանկարից հստակ երևում է, որ ադրբեջանցիների զբաղեցրած բարձունքը Սև լճի մոտակայքում է և ՀՀ սահմանից ներս է։ Հստակ չենք կարող պնդել՝ այդ բարձունքն այժմ ում վերահսկողության ներքո է, քանի որ տեսանյութերը և լուսանկարները կարող են հին լինել։ Աննա Սահակյան  
12:08 - 20 հուլիսի, 2021
Օտարերկրյա քաղաքացիներին անվճար պատվաստանյութ տրամադրելը կնպաստի առողջապահական տուրիզմի զարգացմանը, քաղաքացիները պետք է ավելի քան 10 օր գտնվեն Հայաստանում

Օտարերկրյա քաղաքացիներին անվճար պատվաստանյութ տրամադրելը կնպաստի առողջապահական տուրիզմի զարգացմանը, քաղաքացիները պետք է ավելի քան 10 օր գտնվեն Հայաստանում

2021 թվականի հուլիսի 9-ից ՀՀ առողջապահության նախարարությունը փոփոխություն արեց օտարերկրյա քաղաքացիների կամ քաղաքացիություն չունեցող անձանց պատվաստումների իրականացման գործընթացում։ Ըստ այդ փոփոխության՝ նրանք COVID-19-ի դեմ կարող են պատվաստվել միայն Երևանում` շարժական պատվաստումային կետերում: Օտարերկրյա քաղաքացիների պատվաստման համար ընտրվել է «AstraZeneca» պատվաստանյութը, դեղաչափը տրամադրվում է անվճար։ Վերջին շրջանում պատվաստումների համար Հայաստան ժամանող զբոսաշրջիկների մեջ մեծ թիվ են կազմում Իրանից ժամանածները։  Հանրության շրջանում՝ պատվաստանյութի անվճար տրամադրման վերաբերյալ քննարկումներ ծավալվեցին, մի մասի պնդմամբ սա լավ տարբերակ է Հայաստանում առողջապահական տուրիզմի զարգացման համար, իսկ մյուս մասի կարծիքով Հայաստանը գնում է պատվաստանյութը և գործընթացը ձեռնտու չէ պետության համար։  Օտարերկրյա քաղաքացիների պատվաստումների, առավելությունների և գործընթացի հնարավոր ռիսկերի մասին Infocom.am-ը զրուցել է ԱՆ Հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման ազգային կենտրոնի իմունականխարգելման և կառավարելի վարակիչ հիվանդությունների համաճարակաբանության բաժնի պետ Սվետլանա Գրիգորյանի հետ։ Գրիգորյանի խոսքով՝ թվերը դեռ ամփոփման փուլում են, ուստի այս պահին կոնկրետ թվեր չի կարող հրապարակել, սակայն ակնհայտ է, որ պատվաստումներ ստանալու հետաքրքրությունը մեծ է։ Գրիգորյանը նկատեց՝ մեր հանրության շրջանում էլ հետարքրությունը մեծացել է։ Վերջին շրջանում դիտվում է պատվաստումների պահանջարկի բարձրացում և պատվաստումների ակտիվացման միտում։  «Այնպես չէ, որ իրենց մոտ հետաքրքրվածությունն ավելի մեծ է, քան մեզ մոտ, իհարկե, մի կողմից կարող ենք այդպես ասել, որովհետև, եթե մարդը կիլոմետրեր է կտրում պատվաստվելու համար, ուրեմն գնահատում է իր առողջությունը, հասկանում է, որ պատվաստանյութը անվտանգ է, արդյունավետ է, դրա համար գալիս է պատվաստվելու։ Մեր հանրության մոտ էլ վերջին շրջանում դիտվում է և՛ պահանջարկի բարձրացում, և՛ աշխուժացում։ Կարծում եմ, որ մեր բնակչության մոտ էլ է նույն մոտիվացիան գործում, որ այդ կարծրատիպերը, որոնք կային պատվաստումային գործընթացի սկզբում՝ ապատեղեկատվության, միֆերի, պատվաստանյութերի արդյունավետության վերաբերյալ, որոշակիորեն կոտրվել են, և հանրությունն էլ հասկանում է, որ կորոնավիրուսային հիվանդության կանխարգելիչ միջոցառումներից ամենաարդյունավետը պատվաստումն է»,- հավելեց Գրիգորյանը։ Վերջինս տեղեկացրեց, որ մինչև հուլիսի 9-ը բոլոր օտարերկրյա քաղաքացիները ՀՀ քաղաքացիների նման կարող էին գնալ ցանկացած պոլիկլինիկա և պատվաստվել առաաջարկվող պատվաստանյութերով։ Փոփոխություններից հետո օտարերկրացիները կարող են պատվաստվել միայն «AstraZeneca» պատվաստանյութով և միայն Երևանի շարժական կետերում։ Հարցին, թե ինչու որոշվեց, որ օտարերկրացիերի համար Հայաստանում պատվաստումը լինի անվճար, մեր զրուցակիցը պատասխանեց, որ պատճառները մի քանիսն են․ նախ՝ երկրում համավարակային իրավիճակը չի պայմանավորվում ազգությամբ։ Այդ առումով ցանկալի է, որ տվյալ տարածքում գտնվող բոլոր մարդիկ էլ պատվաստաված լինեն։ Մյուս գործոնը, ըստ Գրիգորյանի, բնակչության շրջանում պատվաստումների հանդեպ հետաքրքրության բարձրացումն է։ «Երբ ՀՀ քաղաքացիները տեսնում են, որ օտարերկրացիները գալիս են և անպայման ուզում պատվաստվել, սա առիթ է լինում, որ իրենք ևս մեկ անգամ մտածեն պատվաստվելու մասին․ այդպիսով կկարողնանք կառավարել համավարակն ու հնարավորինս շատ մարդկանց կպատվաստենք»,- ընդգծեց Գրիգորյանը՝ նշելով, որ ամենօրյվա վերլուծություններ են իրականացվում, որոնց արդյունքում էլ տեղի են ունենում քաղաքականության փոփոխությունները։ «Յուրաքանչյուր օր գնահատվում է և՛ առկա պատվաստանյութերի քանակը, և՛ պատվաստվողների թվաքանակը, ու ըստ դրա կայացվում են որոշումներ։ Այն անձիք, որոնք ստացել են իրենց առաջին դեղաչափը, կարող են համոզված լինել, որ հնարավորություն են ունենալու ստանալ երկրորդ անհրաժեշտ դեղաչափը։ Ամեն ինչ արվում է, որ ՀՀ յուրաքանչյուր քաղաքացի ցանկություն ունենա պատվաստվելու և կարողանա պատվաստվել»,- հավելեց Գրիգորյանը։ Այն հարցին, թե ինչո՞ւ է օտարերկրյա քաղաքացիների համար ընտրվել «AstraZeneca» պատվաստանյութը, վերջինս պատասխանեց, որ ամենօրյա վերլուծությունների արդյունքում որոշվել է, որ «AstraZeneca»-ն է այն պատվաստանյութը, որը Հայաստանը կարող է առաջարկել ոչ ՀՀ քաղաքացիներին։  Հուլիսի 15-ից արդեն օտարերկրացիները պետք է առնվազն 10 օր գտնված լինեն Հայաստանում, որպեսզի կարողանան ստանալ պատվաստանյութը։ Ինչ վերաբերում է հարցին, թե արդյոք այս փոփոխությունը բացասական ազդեցություն կունենա՞ պատվաստվողների հոսքի վրա, Գրիգորյանը պատասխանեց, որ, իր կարծիքով, որոշակի փոփոխություն կլինի, բայց այն մարդը, որը գնահատում և կարևորում է պատվաստանյութերի դերն ու նշանակությունը, միանշանակ կգա, կմնա և կպատվաստվի, փոփոխությունը չի խանգարի։ Վերջին օրերին քաղաքացիները նաև ահազանգում էին շարժական կետերի շուրջ օտարերկրյա քաղաքացիների կուտակումների մասին, որոնք դեմ են հակահամաճարակային կանոններին։ Գրիգորյանը հաստատեց, որ ցանկացած պարագայում պետք է պահպանել նաև կորոնավիրուսային հիվանդության կանխարգելիչ միջոցառումները, այդ թվում նաև սոցիալական հեռավորությունը՝ անգամ բաց տարածքներում։ Նման դեպքերը բացառելու համար նախարարությունը փորձել է համակարգել գործընթացը և իրականացրել է հերթագրումներ։ «Ամեն դեպքում շրջիկ կետերն էլ շուրջօրյա չեն գործում, ունեն ժամային սահմանափակում և իրենց աշխատանքային ժամերին փորձում են մաքսիմալ արագ սպասարկել, բայց հերթեր գոյացել են։ Հերթագրում են արել և հաջորդ օրը հրավիրել պատվաստվելու։ Հնարավորինս փորձում ենք ռիսկերը նվազեցնել, պլանավորել, հերթագրել անձանց և հրավիրել պատվաստման, սակայն ցանկացած գործըթնացում կարող են լինել որոշակի խնիդիրներ, բայց դրանք նույնպես արագ լուծում են գտնում»,- հավելեց Գրիգորյանը։ Հուլիսի 15-ի փոփոխությունից հետո օտարերկրյա քաղաքացիների անձնագրային տվյալները կստուգվեն, եթե նրանք 10 օր և ավելի եղել են Հայաստանում, ապա կկարողանան պատվաստվել։ Բուժաշխատողը տեղեկատվության այլ աղբյուր չի ունենալու։ Անձնագրում ֆիքսված է լինելու, թե երբ է մարդը ժամանել Հայաստան, և հենց դա է լինելու կողմնորոշիչ։ Ըստ Գրիգորյանի՝ այս քայլով կխթանվի նաև առողջապահական տուրիզմը, և պատվաստումներն էլ կարող են որպես գործիք ծառայել, բայց գլոբալ առումով հետագա զարգացումները ցույց կտան, թե ինչպիսի ազդեցություն կունենա քաղաքականության փոփոխությունը պատվաստվողների հոսքի վրա։ Իր հերթին առողջապահության նախարարի պաշտոնակատար Անահիտ Ավանեսյանը լրագրողների հետ զրույցում ընդգծել էր, որ կորոնավիրուսի դեմ պատվաստումները մեր երկրում օտարերկրացիների համար հասանելի դարձնելը մարդասիրական ու հակահամաճարակային նպատակով է:  Օրեր առաջ նախարարությունը ներդրեց հերթերի կառավարման էլեկտրոնային համակարգ, որի նպատակն անհարկի կուտակումները բացառելն է և գոյացած հերթերը կանոնակարգելը։ Ասպրամ Փարսադանյան
11:19 - 20 հուլիսի, 2021
 Աշնանը Հայաստանում կանցկացվեն ՏԻՄ ընտրություններ

Աշնանը Հայաստանում կանցկացվեն ՏԻՄ ընտրություններ

2021 թ․ դրությամբ բազմաթիվ համայնքերում արդեն լրացել են (կամ աշնանը լրանում են) տեղական ինքնակառավարման մարմինների լիազորությունների ժամկետները, ուստի այդ համայնքներում առաջիկայում կանցկացվեն ՏԻՄ ընտրություններ։ Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարարությունից, մեր հարցմանն ի պատասխան, հայտնել են, որ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի՝ 2020 թ․ սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ՝ 2021-ին ՏԻՄ ընտրությունների օրեր են սահմանվել մարտի 14-ը, սեպտեմերի 26-ը և հոկտեմբերի 17-ը։ Մարտին ընտրություններ տեղի չունեցան՝ կորոնավիրուսային և հետպատերազմական իրավիճակով պայմանավորված։ ՏԿԵՆ-ի փոխանցմամբ, նախնական տվյալներով, սեպտեմբերի 26-ին և հոկտեմբերի 17-ին ՏԻՄ-երի հերթական ընտրություններ անցկացնելու անհրաժեշտություն կա 440 համայնքում։ Այս տարվա հուլիսի 7-ի դրությամբ՝ ՏԻՄ-երի արտահերթ ընտրություններ անցակցնելու անհրաժեշտություն կա մոտ 20 համայնքում (այդ թիվը կարող է փոփոխվել)։ 2020-ի ամռանը փոփոխություններ են կատարվել Ընտրական օրենսգրքում, համաձայն որոնց՝ բազմաբնակավայր (խոշորացված) և 4000-ից ավելի ընտրող ունեցող համայնքներում ընտրություններն անցկացվելու են համամասնական ընտրակարգով, ձևավորվելու են կուսակցական ցուցակներ, ընտրվելու է ավագանի, իսկ ավագանու կազմից՝ համայնքապետ։ «Համայնքների միավորման գործընթացով պայմանավորված՝ այս պահին հնարավոր չէ ստույգ հաշվարկել, թե որ համայնքներում ընտրությունները կանցկացվեն համամասնական ընտրակարգով։ Դա հնարավոր կլինի հաշվարկել համայքներն օրենքով միավորելուց հետո, երբ հայտնի կլինի միավորված համայնքների ընտրողների թվաքանակը։ Այն համայնքներում, որտեղ ընտրողների թիվը կգերազանցի 4000-ը, ընտրությունները կանցկացվեն համամասնական ընտրակարգով»,- ասված է ՏԿԵՆ-ի պատասխանում։ 2020-ի օրենսդրական փոփոխություններով արդեն ձևավորվել են Տավուշի մարզի Իջևան և Լոռու մարզի Լերմոնտովո խոշորացված համայնքները, որտեղ ՏԻՄ ընտրություններ դեռ չեն անցկավել և նոր են անցկացվելու։  Եվս 186 համայնք նախատեսվում է միավորել՝ ձևավորելով 11 խոշորացված համայնք․ ՏԿԵՆ-ը  շրջանառության մեջ է դրել նախագիծ, որը, սակայն, խորհրդարանում դեռ չի քննարկվել։ Խոշորացման ծրագրում ներառված համայնքներից շատերում լրանում են ՏԻՄ լիազորությունների ժամկետները: ՏԿԵՆ-ից մեզ հայտնել են, որ այդ համայնքներում  ընտրություններ կանցկացվեն համայնքներն օրենքով միավորելուց հետո՝ միավորված կազմով։ Փաստորեն, խոշորացվելիք համայնքներում, որտեղ լրանում են ՏԻՄ լիազորությունների ժամկետները, մինչև խոշորացումը ընտրություններ չեն լինի։ Կան նաև այնպիսի համայնքներ, որտեղ չեն լրանում ՏԻՄ լիազորությունների ժամկետները, բայց այդ համայնքներն առաջիկայում խոշորացվելու են։ Այս տարվա հունվարին ՏԿԵՆ-ից մեզ հայտնել են, որ խոշորացվելիք այն համայնքներում, որտեղ չեն լրացել ՏԻՄ լիազորությունները ժամկետները, կարող են համայնքապետերի կամ ավագանու անդամների լիազորությունների վաղաժամ դադարեցումներ լինել։  Որոշ համայնքներում, որտեղ լրացել է միայն ավագանու կամ միայն համայնքապետի լիազորությունների ժամկետը, ՏԻՄ ընտրություններն այսուհետ անցկացվելու են համամասնական ընտրակարգով, քանի որ այդ համայնքները խոշորացված են կամ ունեն 4000-ից ավելի բնակիչ։ ՏԿԵՆ-ից նշել են, որ այդպիսի դեպքերում, եթե լրանում է (կամ վաղաժամ դադարում/դադարեցվում է) մեծամասնական ընտրակարգով ընտրված ավագանու լիազորությունների ժամկետը, իսկ համայնքի ղեկավարի լիազորությունների ժամկետը չի լրանում, համայնքի ղեկավարը շարունակում է պաշտոնավարել մինչև իր լիազորությունների ժամկետի ավարտը, որից հետո համամասնական ընտրակարգով ընտրված ավագանին իր կազմից ընտրում է համայնքի ղեկավարի։ Իսկ այն դեպքերում, երբ լրանում է համայնքի ղեկավարի լիազորությունների ժամկետը, իսկ ավագանու լիազորությունների ժամկետը չի լրանում, ապա համայնքի ղեկավարի ընտրություն չի նշանակվում, իսկ համայնքի ղեկավարի լիազորություններն իրականացնում է համայնքի ղեկավարի պաշտոնակատարը մինչև ավագանու լիազորությունների ժամկետը լրանալը։ «Այդ համայնքների ղեկավարների լիազորությունները լրանալուց հետո՝ մինչև օրենքով սահմանված կարգով նորընտիր համայնքի ղեկավարի լիազորությունների ստանձնումը, կնշանակվեն համայնքների ղեկավարների պաշտոնակատարներ։ Ավագանու լիազորությունները շարունակելու վերաբերյալ օրենքով որևէ կարգավորում նախատեսված չէ։ Ընտրություններ կանցկացվեն մեկ անգամ համայնքներն օրենքով միավորելուց հետո»,- ասված է ՏԿԵՆ-ի պատասխանում։ Infocom-ի հաշվարկներով, բացի այն համայնքներից, որոնք ներառված են խոշորացման ծրագրում, ՏԻՄ լիազորությունների ժամկետները լրանում են 239 համայնքում։ Այս համայնքներից 159-ում լրանում են  և՛ ավագանու, և՛ համայնքի ղեկավարի լիազորությունների ժամկետները։ 61 համայնքում լրանում են միայն ավագանու կամ միայն համայնքի ղեկավարի լիազորությունների ժամկետները։ Ըստ Վիճակագրական կոմիտեի վերջին տվյալների՝ այս 61 համայնքներն ունեն 4000-ից պակաս բնակիչ, հետևաբար՝ այստեղ ավագանու կամ համայնքի ղեկավարի ընտրությունները կանցկացվեն մեծամասնական ընտրակարգով։ Պետք է հաշվի առնել, որ Վիճակագրական կոմիտեն համայնքների բնակիչների թվերի վերաբերյալ մոտավոր տվյալներ է ներկայացնում, հետևաբար բնակիչների թվի վերաբերյալ ճշգրիտ տվյալները կարող ենք իմանալ ընտրողների ցուցակներից։ Մնացած 19 համայնքներում լրացել է միայն ավագանու կամ միայն համայնքի ղեկավարի լիազորությունների ժամկետը, բայց քանի որ այս համայնքները կա՛մ խոշորացված են, կա՛մ ունեն 4000-ից ավելի բնակիչ (ըստ Վիճակագրական կոմիտեի ներկայացրած մոտավոր տվյալների), այդ համայնքներից ընտրություններ կանցկացվեն միայն այնտեղ, որտեղ լրացել է ավագանու լիազորությունների ժամկետը, ինչպես պարզաբանել է ՏԿԵՆ-ը։  Դեռ պարզ չէ, թե օրենսդիրը երբ կքննարկի վարչատարածքային փոփոխությունների նախագիծը, հետևաբար չենք կարող հստակ նշել՝ կձևավորվի խոշորացված համայնքների 11 փո՞ւնջ, ինչպես նշված է ՏԿԵՆ-ի նախագծում, թե՞ այս թիվը կփոխվի։ Հստակ չէ նաև այն, թե ձևավորվելիք խոշորացված համայնքներում երբ կանցկացվեն ՏԻՄ ընտրություններ։
18:40 - 17 հուլիսի, 2021
Կամավոր ատեստավորման քննության համար նախատեսված հարցերին կարող են պատասխանել անգամ լավ սովորող աշակերտները․ դպրոցի տնօրենները՝ ատեստավորումների մասին

Կամավոր ատեստավորման քննության համար նախատեսված հարցերին կարող են պատասխանել անգամ լավ սովորող աշակերտները․ դպրոցի տնօրենները՝ ատեստավորումների մասին

Այս տարի ԿԳՄՍ նախարարի հրամանագրով հաստատվեց «Սեփական նախաձեռնությամբ (կամավոր) ատեստավորման համակարգի ներդրման փորձնական ծրագիրը»: Ըստ ծրագրի՝ հանրակրթական ուսումնական հաստատությունում աշխատող ուսուցիչներին հավելավճար ստանալու հնարավորություն կտրվի: Ատեստավորումն անցած ուսուցչին հավելավճար կտրվի 5 տարի ժամկետով: Դպրոցից դպրոց տեղափոխման արդյունքում հավելավճարը կպահպանվի: 90 տոկոս եւ ավելի արդյունավետություն ցուցաբերած ուսուցիչները կհամարվեն ատեստավորումն անցած, կստանան հավելավճար՝ 50 տոկոսի չափով, 80 տոկոսի դեպքում ախատավարձը կբարձրանա 30 տոկոսով, 60-79 տոկոսի դեպքում ուսուցչի աշխատավարձը կպահպանվի։ 0-59 տոկոս արդյունքի դեպքում ուսուցիչը ենթակա է պարտադիր վերաատեստավորման՝ մեկ տարի անց: Երկրորդ տարում վերաատեստավորումը չանցած ուսուցչի դասավանդման իրավունքը կկասեցվի՝ մինչեւ իր հայեցողությամբ հաջորդ վերապատրաստմանը մասնակցելը եւ վերաատեստավորման դրական արդյունք ունենալը: Կամավոր ատեստավորումը կգործի պարտադիր ատեստավորմանը զուգահեռ։ Կամավոր ատեստավորումից առաջ ուսուցիչների վերապատրաստում չի ենթադրվում, եւ այն իրենից ներկայացնում է առարկայական գիտելիքի «քննություն», որի արդյունքում բարձրանում է ուսուցչի աշխատավարձը։ Infocom.am-ը պարտադիր եւ կամավոր ատեստավորման մասին զրուցել է Վանաձորի թիվ 20 դպրոցի տնօրեն, «Մասնակցային դպրոց» կրթական հիմնադրամի ներկայացուցիչ Կարինե Մարգարյանի հետ։  Մարգարայնի խոսքով՝ կամավոր ատեստավորման ծրագրով ստուգվում են ուսուցչի առարկայական գիտելիքները, եւ իրենց վրա աշխատող, գիտելիքներով եւ ունակություններով տարբերվող ուսուցիչներին հնարավորություն է տրվում ստանալ ավելի բարձր աշխատավարձ։  «Դա, իհարկե, դրական է, նաեւ մոտիվացիա է ստեղծում մյուս ուսուցիչների համար, որոնք տարիներ շարունակ չեն աշխատել իրենց վրա, հիմա ավելի կոգեւորվեն եւ կաշխատեն իրենց գիտելիքի աճի վրա, շատ հաճախ նաեւ ինքնակրթության շնորհիվ է այդ վերապատրաստումը իրականանում։ Պարտադիր, հերթական ատեստավորումը, որը ենթադրում է նաեւ պարտադիր վերապատրաստում, կրկին շատ լավ է, որովհետեւ ինչ-որ տեղ պետական աշխատող ուսուցչին պետությունը պարտադրում է իր ինքնակրթությամբ զբաղվել, եւ ոչ միայն պարտադրում է, այլ նաեւ աջակցում է․ գոնե 5 տարին մեկ ուսուցիչը ատեստավորվում է, շփվում է այլ մասնագետների հետ, տեղեկանում է, թե ինչ կա այլ դպրոցներում, ինչ մեթոդ են կիրառում այլ ուսուցիչներ, ինչ են առաջարկում կազմակերպությունները, որոնք մեթոդաբանության, առարկայական գիտելիքի հետ կապված առաջարկներ ունեն»,- հավելեց Մարգարյանը։ Ըստ դպրոցի տնօրենի՝ ծրագրերը մասնագիտական շարժ են ապահովում։ Անդրադառնալով կամավոր ատեստավորման մասնակցայնությանն ու ուսուցիչների հետաքրքրվածությանը՝ Մարգարյանը շեշտեց, որ իրենց դպրոցի ուսուցիչներից մի քանիսը վախենում են այդ գործընթացի մեջ մտնել, քանի որ ծրագիրը առաջին անգամ է գործարկվում, եւ չգիտեն՝ ինչ է սպասվում․ «Հետո, երբ հիմնական եւ ավագ դպրոցների բաժանվեցին, ուսուցիչների մի մասը հիմնական դպրոցում արդեն ավագ դպրոցի ծրագրային նյութերը որոշ չափով մոռացավ, ուստի վախենում են այդ հատվածում թերանալ։ Ունենք լավ ուսուցիչներ, որոնք ավագ դպրոցներում էլ են համատեղում, կամ պարապում են ավարտական դասարանների աշակերտենրի հետ, եւ իրենց մոտ գիտելիքը չի ընդհատվում, ոչինչ չեն մոռանում։ Կամավոր ատեստավորման դեպքում դպրոցները պարտավոր չեն որոշակի քանակ ապահովել, բայց, որքանով տեղյակ եմ, հետագայում դա նույնպես կդառնա պարտադիր»։  Մարգարյանի խոսքով՝ ծրագրի բացասական կողմերից մեկը հոգեբանական տեսանկյունն է․ ամեն դեպքում, հիմնական դպրոցի ուսուցիչները սահմանափակված են զգում իրենց մասնակցելու համար, քանի որ ավագ դպրոցի բաժինը գիտելիքների առումով մի քիչ մոռացվել է։ Տնօրենի դիտարկմամբ՝ ռիսկային է նաեւ ուսուցիչների հեղինակությունը․ եթե ուսուցիչը չհաղթահարի այդ շեմը, տվյալները կարող են հրապարակվել։ Անդրադառնալով պարտադիր ատեստավորման այն ռիսկին, որ դպրոցի տնօրենը կարող է ստիպել ուսուցիչներին ընտրել կոնկրետ կազմակերպություն՝ վերապատրաստվելու նպատակով, Մարգարյանը շեշտեց, որ Լոռու մարզում նման դեպք չի եղել․ «Շուտով ավելի թափանցիկ ձեւով ուսուցիչը կարող է ուսումնասիրել, թե որ կազմակերպությունն ինչ է առաջարկում, իրեն որն է ավելի դուր գալիս»,- եզրափակեց Մարգարյանը։ Պարտադիր եւ կամավոր ատեստավորումների առավելությունների եւ թերությունների մասին Infocom.am-ը զրուցեց նաեւ Կառնուտի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն Հայկուհի Հովհաննիսյանի հետ։ Վերջինիս խոսքով՝ ծրագրի նպատակն է առանձնացնել, խրախուսել այն մասնագետներին, ուսուցիչներին, որոնք իրենց աշխատանքում հաջողություններ են գրանցել, լավ տիրապետում են առարկային։ «Ես էլ ուրախացա, եւ որպես բազմաթիվ մրցույթների մասնակից՝ ինքս էլ ցանկություն հայտնեցի մասնակցելու այդ ատեստավորմանը, բայց երբ հրապարակվեց հարցման ձեւը եւ ատեստավորման կարգը, այնտեղ կային բաներ, որոնք ինձ համար այդքան ընդունելի չէին։ Դրանք ինձ մոտ բացասական կարծիք ձեւավորեցին։ Այդ ատեստավորումը նմանվում է ընդունելության քննություններին, շտեմարանային հարցման, որովհետեւ այն նմուշները, որոնք տարբեր առարկաների համար հրապարակվեցին, հիշեցնում են ընդունելության քննությունների հարցումներ եւ ձեւաթղթեր»,- ասաց Հովհաննիսյանը։ Վերջինս, որ պատմության մասնագետ է, կարծիք հայտնեց՝ կամավոր ատեստավորման քննությունների թեստերի հարցերը գրված են դասագրքային նյութերից։ Հովհաննիսյանի խոսքով՝ ավարտական կամ միասնական քննություններից 19-20 միավոր հավաքած աշակերտները նույնպես կարող են հանձնել այդ քննությունը։ Դպրոցի տնօրենի կարծիքով՝ գեղեցիկ չէ այնպիսի հարցաշար կազմել, որտեղ ուսուցչի մասնագիտական ունակությունները, նրա տարբերությունը մյուսներից հնարավոր չի լինում ընդգծել։ Թեստային առաջադրանքը վիրավորական է։ Հարցին, թե ինքն ի՞նչ կերպ է պատկերացնում կամավոր ատեստավորման գործընթացը, Հովհաննիսյանը մանրամասնեց․ «Հատուկ մտածված առաջադրանքներ, որտեղ ուսուցիչը կտարբերվի իր վերլուծական մոտեցումներով, իր կարծիքով, ունակություններով, անպայման պետք է ներառված լինեն դասի ներկայացման, դասի կազմակերպման, մեթոդամանկավարժական որոշակի հարցադրումներ, որոնց տվյալ ուսուցիչը կկարողանար պատասխանել եւ կառանձնանար մյուսներից։ Իսկ զուտ թեստային առաջադրանք գրելով՝ ուսուցիչը չի կարող տարբեր լինել, գուցե նա կարողանում է երեք գրքերին շատ լավ տիրապետել, բայց դասարանում չի կարողանում լավ դաս մատուցել։ Սա էր պատճառը, որ ինքս չեմ դիմել կամավոր ատեստավորմանը, ես կարող եմ գրել այդ թեստը, անգամ ունեմ աշակերտներ, որոնք նման բարձր միավորներ են հավաքում։ Թեստերին ծայրից ծայր ծանոթ են նույնիսկ աշակերտները։ Սա ավելի շատ կրկնուսույցների մրցույթի է նման»։ Խոսելով այն հարցադրումների մասին, թե արդյոք քննության այլ տարբերակ (բանավոր, գրավոր՝ արձակ պատասխաններով) ընտրելը չէ՞ր ազդի քննության արդյունքի օբյեկտիվության վրա եւ կոռուպցիոն վտանգներ չէ՞ր պարունակի, Հովհաննիսյանը նշեց, որ հասկանում է, որ առաջին տարին է եւ ավելի հեշտ տարբերակը սա է, որպեսզի օբյեկտիվության հետ խնդիրներ չլինեն։ Մեր զրուցակիցն ընդգծեց, որ այս տարբերակով միանշանակ ապահովվում է օբյեկտիվությունը, երբ ուսուցիչը պատասխանում է հարցերին, իր հետ վերցնում է իր ձեւանմուշի կրկնօրինակը եւ հետո, եթե խնդիրներ առաջանան, կարող է բողոքարկել։ Հնարավոր է՝ նախարարությունը մյուս տարի փոխի ձեւը։ «Իմ պատկերացումը սա է․ էլի թող լինի գրավոր տարբերակով, էլի ներառի որոշակի թեստային առաջադրանքներ, բայց ժամանակին եղել են տարբեր մրցույթներ, որտեղ աղբյուրից բերված նյութեր էին, որոնց վերաբերյալ պետք էր կարծիք հայտնել, մի քանի աղբյուրում հրապարակված նյութի ընդհանրությունները վերլուծական եւ համադրման կարողություններով դուրս բերել, ինչն ավելի բարձր որակի գիտելիք եւ հմտություն է պահանջում մասնագետից, քան այն սովորական, կոնկրետ թվերը, փաստեր հիշելը եւ, ասենք, ժամանակագրական հերթականությամբ դասավորելը».- հեվելեց Հովհաննիսյանը։ Վերջինիս դիտարկմամբ՝ թեստային տարբերակի դեպքում շատ են հնարավորությունները վրիպակներ թույլ տալու։ Տնօրենի կարծիքով՝ կամավոր ատեստավորումը պետք է ունենա ոչ թե մեկ, այլ երկու փուլ՝ ե՛ւ գրավոր, ե՛ւ բանավոր, գրավոր փուլի մեջ պարտադիր պետք է ներառվեն դասապլաններ, որոշակի մեթոդների տիրապետումը ստուգող առաջադրանքներ, ոչ թե միայն առարկայական նյութի հարցում․ «Նաեւ պատկերացնում եմ, որ բանավոր փուլում էլ պետք է հստակ մշակված հարցումներ լինեն։ Այդ տարբերակը ավելի ընդունելի է, չնայած ավելի ժամանակատար ու ծախսատար է։ Կան ուսուցիչներ, որոնք մի քանի բան մասնագիտական առումով վրիպել են, բայց դա դեռ չի նշանակում, որ իրենք վատ ուսուցիչներ են։ Ուսուցչի լավ կամ վատ լինելը որոշվում է նրա ավանդով։ Ուսուցիչը այն մարդն է, որը կերտում է մեր երկրի ապագան, այն ինչ մենք հիմա ունենք, 15-20 տարվա ուսուցիչների աշխատանքի արդյունքն է՝ լավ, թե վատ առումով։ Եթե բժշկի միջամտության արդյունքը այսօր է երեւում՝ մարդը կամ ապրում է, կամ ոչ, ուսուցչի աշխատանքի արդյունքը երեւում է հասարակության ձեւավորման ընթացքում՝ մի քանի տարի հետո։ Պետք է ավելի նրբանկատ, ավելի հաշվարկված, ճիշտ մոտեցումներով ամեն ինչ անել։ Ուսուցիչն էլ մարդ է, այդ օրը կարող են բազմաթիվ գործոններ ազդել մարդու գիտելիքի, տրամադրության վրա, եւ նա կարող է այդ պահին վրիպել՝ չնայած բազմավաստակ ուսուցիչ է։ Կարող է՝ որոշել է գնալ ատեստավրման ու ձեւաթղթի վրա վրիպումներ է ունեցել, պետք է գլուխը կախ դպրոց մտնի։ Հաստատ շատերը չեն ասի, բայց մի չար լեզու կշեշտի, որ նա կտրվել է քննությունը կամ չի կարողացել նորմալ հանձնել»,- մանրամասնեց Հովհաննիսյանը՝ ընդգծելով, որ տարբեր ուսուցիչներ կամավոր ատեստավորմանը մասնակցելու իրենց մոտիվացիան ունեն։ Մեր զրուցակցի կարծիքով՝ առանձին ուսուցիչներ՝ 10-20 տոկոսը, ավելի շուտ անվան համար կմասնակցեն, մյուսները կուզենան իրենց սոցիալական վիճակը փոքր ինչ բարելավել, որովհետեւ ուսուցչի աշխատավարձը ցածր է, եւ ոչ բոլորն են լիարժեք ծանրաբեռնված։ Առանձին դպրոցներում առարկաներ կան, որի դեպքում ծանրաբեռնվածությունը չի ապահովվում։ «Գյուղական դպրոցները հիմնականում կարողանում են ուսուցչին ապահովել դասաժամերով, բայց քաղաքային դպրոցներում, որտեղ մասնագետները շատ են, 50-80 հազար դրամ աշխատավարձ ստացող ուսուցիչը կցանկանա, որ գոնե մի քանի հազար դրամով իր աշխատավարձը բարձրանա։ Կարծիք կա, որ մոտիվացիան գումարն է, բայց շատերի համար նաեւ հաճելի պրոցես է, որ իրենք կկարողանան տարբերակվել, դա է մարդկային էությունը՝ կուզենան, որ իրենց աշխատանքը գնահատվի, կուզեն, որ իրենց մասին խոսեն, յուրահատուկ ձեւով առանձնանան մյուսներից»,- այս կարծիքին ուսուցիչը։ Հովհաննիսյանը նույնպես ներկայացնում է վերապատրաստող ընկերություն, ներգրավված է գործընթացում։ Նրա կարծիքով, սակայն, խնդիրն այն է, որ շատ ուսուցիչներ գործող կազմակերպությունների մասին, որոնք ընտրվել են, իրազեկված չեն։ Նախարարությունը բոլոր դպրոցների պաշտոնական էլեկտրոնային հասցեներին ուղարկել է տեղեկությունը, բայց այդ բազմաէջ նամակից, մեր զրուցակցի համոզմամբ, ուսուցիչը նայում է միայն կազամակերպության անունը եւ առարկաները։ Հովհաննիսյանի պնդմամբ՝ միայն անունով կազմակերպությունը ոչինչ ասել չի կարող, այստեղ արդեն աշխատում է գովազդի գործոնը, որի շնորհիվ ուսուցիչները իրազեկվում են։ Նրա դիտարկմամբ՝ խնդրի առաջ են կանգնում նաեւ կազմակերպությունները, քանի որ վերջիններս չեն տեղեկանում, թե քանի ուսուցիչ է ընտրել հենց իրենց։ «Կազմակեպությունը որտեղից պետք է իմանա, թե քանի հոգի է դիմել իրենց։ Google doc-ով հազար ու մի հայտաձեւեր պատրաստվեին տարբեր կազմակերպություններ, որոնք պաշտոնական փաստաթղթեր չեն, դրանով լրացրին, ուղարկեցին հայտադիմումները, բայց գիտեմ նաեւ մարդկանց, որոնք չեն լրացրել այդ հայտադիմումները, բայց ընտրել են այդ կազմակերպությանը։ Հիմա այս պահի դրությամբ կազմակերպությունը կարող է իմանալ, թե Շիրակի մարզում քանի վերապատրաստվող ուսուցիչ ունի։ Հնարավոր է, եթե համապատասխան գործիքները սկսեն աշխատել, դպրոցի օպերատորը դրա հիման վրա կատարի համապատասխան նշումը, եւ կազմակերպությունը կտեղեկացվի գործընթացի մասին ու կիմանա, թե քանի ուսուցիչ է դիմել իրեն։ Ինձ կարող են հակադարձել, որ դա չէ ամենակարեւորը, այլ դիմումի հիման վրա կազմակերպության հետ կնքված պայմանագիրը, բայց կա՞ արդյոք որեւէ դպրոց եւ կազամկերպություն, որոնք արդեն պայմանագիր են կնքել։ Ամբողջ պրոցեսը ժամանակատար է, ես զարմանում եմ, երբ տեսնում եմ, որ որոշ կազմակերպություններ կոնկրետ ժամկետներ են հրապարակում, թե երբ են սկսելու վերապատրաստումը։ Եթե ամբողջ գործընթացը չի ավարտվել, ինչպե՞ս կարող են սկսել իրենց գործունեությունը»,- մանրամասնեց Հովհաննիսյանը՝ հավելելով, որ կազմակերպությունները նոր-նոր են հավաքում իրենց մոդուլները, եւ ուսուցիչին բարդ է ընտրել մի կազմակերպություն, եթե նա չգիտի, թե այդ կազմակերպությունը ինչ է իրեն տալու։ «Նույն դպրոցից մի քանի կազմակերպություն ընտրելը նույնպես որոշակի քննարկումների առիթ է դառնում, շատ դեպքերում դպրոցը դժվարանում է․ ասում են՝ մի կազմակերպություն ընտրեք բոլորով, ո՞վ ժամանակ ունի տարբեր կազմակերպությունների հետ պայմանագիր կնքել, որոշ տեղերում սա էլ է խոչընդոտ եւ խանգառում է, որ ուսուցիչը ազատ լինի իր ընտրության մեջ։ Մեխանիզմները վերամշակման ու վերաձեւակերպման կարիք ունեն»,- ասաց Հովհաննիսյանը։ Խոսելով հնարավոր ուղղորդումների, պարտադրումով մեկ կազմակերպություն ընտրելու մասին՝ նա նշեց, որ նման դեպքերի վերաբերյալ տեղեկություն չունի, չնայած՝ պետք չէ նաեւ հարյուր տոկոսով բացառել։ Վերջինս չցանկացավ մեկնաբանել խոսակցությունները, սակայն նշեց, որ տնօրենը կարող է խորհուրդ տալ կամ, գուցե, լինեն այլ պատճառներ։  «Կան դպոցներ, որտեղ տնօրենները կարող են ուղորդել, թե ուսուցիչը որ կազմակերպությանն ընտրի, բայց պետք չէ համահարթեցնել։ Շատ դեպքերում ուսուցիչը ինքը չի կողմնորոշվում ու դիմում է իր անմիջական ղեկավարին, եւ տնօրենը կարող է խորհուրդ տալ։ Դրա մեջ արտառոց բան չկա, բայց կոնկրետ ուղղորդումների վերաբերյալ տեղեկություններ չունեմ»,- ընդգծեց դպրոցի տնօերնը։ Ինչ վերաբերում է կազմակերպությունների մրցակցայնության, հավասար պայմաններում գործելու մասին, Հովհաննիսյանն ասաց, որ այս պահին որեւէ խոչընդոտ չկա կազմակերպությունների առջեւ, կարեւորն այն է, որ կազմակերպությունը լինի ակտիվ, ունենա աշխատասեր խումբ, որը կկարողանա առաջարկով հանդես գալ, կազմակերպել իրազեկման գործընթաց։ Դպրոցի տնօրենի կարծիքով՝ լավ կլիներ, եթե հեռուստատեսությամբ, տարբեր հանրային քննարկումների միջոցով ուսուցիչները իրազեկվեին կազմակերպությունների մասին, ինչպես նաեւ տեղեկացվեին, որ իրենց ցանկությամբ կարող են ընտրել վերապատրաստող կազմակերպությանը։ Ասպրամ Փարսադանյան
18:15 - 16 հուլիսի, 2021
Ժողովրդավարության տեսանկյունից Փաշինյանի քայլ առաջ չանելու մասին պնդումը ճիշտ չէ․ Politik.am-ը սխալվում է

Ժողովրդավարության տեսանկյունից Փաշինյանի քայլ առաջ չանելու մասին պնդումը ճիշտ չէ․ Politik.am-ը սխալվում է

Հուլիսի 13-ին Politik.am լրատվական կայքը հրապարակել է վիդեոհարցարզույց, որի ժամանակ, ի թիվս այլնի, հաղորդավարն անդրադարձել է նաև Հայաստանում ժողովրդավարության ցուցանիշին։ Վերջինս մասնավորապես նշել է․ «Ժողովրդավարության տեսանկյունից Փաշինյանը քայլ առաջ չի արել, եթե ոչ մի քանի քայլ հետ է արել, մարդու իրավունքների տեսակետից խայտառակ իրավիճակ է։ Դուք տեսնում եք՝ իրավապահ մարմիններն ինչպես են վարվում ՏԻՄ ղեկավարների հետ, համայնքների ղեկավարներին ստիպում են հրաժարական տալ, քանի որ Փաշինյանն այնտեղ չի հաղթել․․․»։ Թեև «Էկոնոմիստ Ինթելիջենթ Յունիթի» հետազոտական ընկերության ժողովրդավարության վերաբերյալ ամենամյա հաշվետվության համաձայն 2020 թվականին ժողովրդավարության անկում ենք ունեցել, սակայն հաղորդավարի պնդումը, թե ժողովրդավարության տեսանկյունից Փաշինյանի գլխավորած կառավարությունը քայլ առաջ չի արել, չի համապատասխանում իրականությանը։ Դիտարկենք 2017-2020 թվականներին «Էկոնոմիստ»-ի հրապարակած ամենամյա հաշվետվությունները, որով հնարավոր կլինի պարզել, թե ժողովրդավարական ինչ ցուցանիշ ունեինք մինչև հեղափոխությունը, հեղափոխության տարում և դրանից հետո։ Այսպես՝ 2017 թվականին, համաձայն «Էկոնոմիստ»-ի հրապարակման, Հայաստանը ժողովրդավարական համաշխարհային ցուցանիշով 111-րդն էր, իսկ տարածաշրջանային ցուցանիշով՝ 21-րդը: Նշենք, որ 2016 թվականի զեկույցում Հայաստանը համաշխարհային ցուցանիշով 120-րդն էր, տարածաշրջանային ցուցանիշով՝ 21-րդը և ընդգրկված էր ավտորիտար երկրների շարքում։ 2017-ից սկսած Հայաստանը ավտորիտար ռեժիմից անցում է կատարել հիբրիդային ռեժիմի, որը համարվում է ավտորիտար և ժողովրդավարական ռեժիմների հիբրիդը։ 2017 թվականի զեկույցում նշվում է, որ ավտորիտար կատեգորիայից հիբրիդային ռեժիմի անցմանը նպաստել են սահմանադրական փոփոխությունները, որով էլ Հայաստանի կառավարման համակարգը կիսանախագահականից փոխվել է խորհրդարանականի։ 2018 թվականի զեկույցի համաձայն Հայաստանը համաշխարհային ժողովրդավարության ցուցանիշում 8 կետով առաջընթաց է գրանցել՝ նախորդ 111-րդի փոխարեն զբաղեցնելով 103-րդ հորիզոնականը։ Իսկ տարածաշրջանային ցուցանիշով 2018-ին Հայաստանի դիրքերը չեն փոխվել։ Զեկույցում նշվում է, որ արևելյան եվրոպայի «Հիբրիդային ռեժիմում» ընդգրված երկրներից 2018-ին ամենամեծ և նշանակալից առաջընթաց գրանցած երկիրը Հայաստանն է, որը «Թավշյա հեղափոխության» և այդ տարում կայացած ընտրությունների արդյունքն է։ 2019 թվականին տարեկան զեկույցում Հայաստանը համաշխարհային ժողովրդավարության ցուցանիշում 86-րդն է նախորդ տարվա 103-րդ հորիզոնականի փոխարեն, այսինքն՝ 2018-ի համեմատ գրանցել է առաջընթաց 17 կետով։ Բացի համաշխարհային ցուցանիշից Հայաստանը 2019-ին աճ է գրանցել նաև տարածաշրջանային ցուցանիշում՝ զբաղեցնելով 18-րդ հորիզոնականը նախորդ տարիների 21-րդ հորիզոնականի փոխարեն։ 2019 թվականի զեկույցում հատուկ ենթավերնագրով անդրադարձ կա Հայաստանին, որտեղ նշվում է, որ Հայաստանը ժողովրդավարության տեսանկյունից բարելավել է իր դիրքերը։ Զեկույցում նշվում է, որ 2019-ին ցուցանիշի աճ է գրանցվել ոչ միայն 2017-ի, այլև 2018-ի համեմատությամբ։ 2019 թվականը 2017 թվականի նկատմամբ առաջընթաց է գրանցել 25 կետով, իսկ 2018-ի նկատմամբ՝ 17։ Արդեն 2020 թվականին, համաձայն զեկույցի, Հայաստանը ժողովրդավարության զարգացման առումով հետընթաց է գրանցել 3 կետով․ 86-րդ հորիզոնականից նահանջել է մինչև 89-րդ հորիզոնական։ Ինչ վերաբերում է տարածաշրջանային ցուցանիշին, ապա այն մնացել է նույնը։ Զեկույցում նշվում է, որ Հայաստանը հետընթաց է գրանցել 2019-ի և 2018-ի հաջողություններից հետո, որը պայմանավորվում է Լեռնային Ղարաբաղում վերսկսված պատերազմով։ Ըստ զեկույցի՝ քանի որ պատերազմի ժամանակ Հայաստանում ռազմական դրություն էր, մարդկանց խոսքի և ազատության իրավունքները որոշակի սահմանափակվել էին։ Նույնիսկ հրադադարի կնքվելուց հետո ռազմական դրությունը չհանվեց, որն, ըստ զեկույցի, որպես պատրվակ օգտագործվեց ընդդիմության հավաքները ցրելու և առաջնորդներին բերման ենթարկելու համար։ Սակայն եթե համեմատենք 2020 թվականի անկում ապրած ցուցանիշները 2017 թվականի՝ նախկին կառավարության ցուցանիշների հետ, ապա 2020 թվականին թեև ունեցել ենք ցուցանիշի անկում, սակայն ավելի լավ դիրքում ենք եղել, քան 2017-ին։ Այսպիսով՝ վիդեոհարցազրույցում հնչած այն պնդումը, թե Փաշինյանը ժողովրդավարության տեսանկյունից քայլ առաջ չի արել, չի համապատասխանում իրականությանը։ Ժողովրդավարության ցուցանիշը հարևան երկրներում և Ռուսաստանում Հայաստանի ժողովրդավարության ցուցնիշների հետ միասին դիտարկենք նաև Հայաստանի հարևան երկրների և Ռուսաստանի ժողովրդավարության ցուցանիշները նույն ժամանակահատվածում։ Ինչպես արդեն նշեցինք, Հայաստանը համաշխարհային ժողովրդավարության ինդեքսում 2016-ին 120-րդն էր, 2017-ին՝ 111-րդը, 2018-ին՝ 103-րդը, 2019-ին՝ 86-րդը իսկ 2020-ին՝ 89-րդը։  Ռուսաստանի դաշնությունը 2016 թվականին ժողովրդավարության համաշխարհային ցուցանիշով 134-րդն էր, 2017-ին՝ 135-րդը, 2018-ին՝ 144-րդը, 2019-ին՝ 134-րդը, իսկ 2020-ին՝ 124-րդը։ Ինչպես տեսնում ենք, 2016-ի համեմատ 2020-ին Ռուսաստանը գրանցել է ժողովրդավարության աճ, սակայն այն շարունակվում է դասվել ավտորիտար համակարգի երկրների շարքին։ Թուրքիան 2016 թվականին ժողովրդավարության համաշխարհային ցուցանիշով 97-րդն էր, 2017-ին՝ 100-րդը, 2018-ին՝ 110-րդը, 2019-ին՝ 110-րդը, իսկ 2020-ին՝ 104-րդը։ Ստացվում է, որ Թուրքիան 2016-ի համեմատությամբ աճ չի գրանցել, ավելին՝ նահանջել է։ Թուրքիայի կառավարման համակարգը, ըստ «Էկոնոմիստ»-ի, համարվում է հիբրիդային։ Ադրբեջանը 2016 թվականին ժողովրդավարության համաշխարհային ցուցանիշով 148-րդն էր, 2017-ին՝ 148-րդը, 2018-ին՝ 149, 2019-ին՝ 146-րդը, իսկ 2020-ին՝ 146-րդը։ Ադրբեջանը 2016-ի համեմատությամբ իր դիրքերը բարելավել է 2 հորիզոնականով, սակայն շարունակում է ընդգրկված լինել ավտորիտար երկրների շարքում։ Իրանը 2016 թվականի ժողովրդավարության համաշխարհային ցուցանիշով 154-րդն էր, 2017-ին՝ 150-րդը, 2018-ին՝ 150-րդը, 2019-ին՝ 151-րդը, իսկ 2020-ին՝ 152-րդը։ Իրանը 2016-ի համեմատությամբ 2020-ին գրանցել է 2 հորիզոնականի աճ, սակայն դասվում է ավտորիտար համակարգի երկրների շարքին։ Վրաստանը 2016 թվականի ժողովրդավարության համաշխարհային ցուցանիշով 78-րդն էր, 2017-ին՝ 79-րդը, 2018-ին՝ 89-րդը, 2019-ին՝ 89-րդը, իսկ 2020-ին՝ 91-րդը։ 2016-ի համեմատությամբ հարևան Վրաստանը հետընթաց է գրանցել։ Այսպիսով՝ դիտարկելով հարևան երկրների և Ռուսաստանի ժողովրդավարության ցուցանիշները՝ կարող ենք տեսնել, որ 2016-ից 2020 թվականներին ժողովրդավարության տեսանկյունից ամենամեծ աճը գրանցել է հենց Հայաստանը: Նարեկ Մարտիրոսյան
21:53 - 15 հուլիսի, 2021